De nieuwe Michelin-sterren: gemengde gevoelens

Lang geleden was ik nogal betrokken bij de Nederlandse restaurantgids Lekker. In restaurants eten was werk, en sindsdien weet ik dat de Michelin-sterren maar betrekkelijk zijn. Ik bedoel: wij van Lekker oordeelden vaak heel anders dan de Bandenman en vrijwel altijd hadden wij gelijk. Vonden de kopers van die twee gidsen trouwens ook. Geen idee of dat nog zo is; ik zie die Nederlandse restaurantgidsen nooit meer, ik kom amper nog in het oude vaderland.
Maar de Michelingids-Frankrijk kijk ik regelmatig in als ik op zoek ben naar een geschikt adres voor de zondagse lunch. Ik woon al zó lang in Zuid-Frankrijk, dat ook die zondagse-lunch-buiten-de-deur-traditie er inmiddels ruimschoots zit ingeramd. Bevalt prima: ’s zomers loom smikkelen op een lommerrijk terras, ’s winters warm smullen bij een knapperend haardvuur, en nooit voor vijven uitgetafeld; er zijn slechtere manieren om de Dag des Heeren door te brengen.
De Michelin 2011 -die donderdag verschijnt- wordt gelukkig altijd voortijdig gelekt, dus ik kon vandaag al zien hoe mijn favoriete adresjes het eraf hebben gebracht. Dat viel niet mee. Zo heeft Bibendum La Bastide de Saint-Antoine in Grasse één van zijn twee sterren afgepakt. Wat een onzin! Uit solidariteit met patron-cuisinier Jacques Chibois heb ik meteen een tafeltje voor aanstaande zondag geboekt. Chibois is niet alleen een aardige man, hij heeft ook zo’n beetje de helft van alle chefs opgeleid die er hier in de wijde omgeving toe doen. Die man verstaat zijn vak en ik eet er altijd meer dan voortreffelijk.
Even overwoog ik om -ondanks de stortregen- de Michelinbanden waarop mijn gerijpte 4×4 voorthobbelt, er acuut af te laten slopen: hoe betrouwbaar zijn je banden nog als de eetgids van dezelfde firma zo opzichtig blundert?
Nou ja, dat was mijn eerste impuls, want al bladerend bleek dat Michelin en ik het ook over een aantal adressen eens zijn. Meteen maar twee sterren voor Bruno Oger en zijn fraaie Villa Archange in Cannes-Le Cannet! Dat lijkt er meer op.
Sinds ik in Zuid-Frankrijk woon moet ik vaktechnisch gezien nogal vaak buiten de deur eten en mede daardoor was ik bijna overdreven regelmatig bij Oger te gast in het inmiddels opgedoekte Villa des Lys in Cannes (Hôtel Majestic), toen ook goed voor twee sterren. In Le Cannet begon Oger voor zichzelf -ik schreef er al eens over- en niet verkeerd: Alain Ducasse, wereldkampioen Michelin-sterren met opnieuw drie sterren voor zijn Louis XV in Monaco, zou er nog wat van kunnen opsteken. Of afkijken.
Ook goed gezien: een ster voor Bistrot de la Marine in Le Cros-de-Gagnes van Jacques Maximin, een topchef die past in het rijtje Troisgros, Bocusse etcetera. Hij maakte van Le Chantecler (het restaurant van hotel Negresco in Nice) een subliem en met sterren behangen adres, begon daarna kleinschalig en bijna in het geheim voor zichzelf in Vence, en doet nu dus die Bistrot. Ik was er al (ja, ja, ik moet nu eenmaal vaak ergens aanschuiven); een meer dan terechte ster.
Ook verder viel het oordeel van de Bandenman me niet tegen.
In de ster voor Mon Rêve de Gosse in Cannes, Le Sub in Le Lavandou, La Badiane in Sainte-Maxime, Flaveur in Nice, Vistamar in Monte-Carlo, Le Diapason en het restaurant van Hôtel d’Europe in Avignon, Le Strato in Courchevel en U Santa Marina in Porto Vecchio, kan ik me vinden.
En ook de verliezers, het fameuze Bacon in Antibes, Le Pavillon in Antibes, Paris-Rome in Menton, Le Saint-Paul in Saint-Paul-de Vence, en de Grill de l’Hôtel de Paris in Monaco, kloppen wel. Maar wat ik dan weer niet snap is dat Wout Bru in Eygalières van zijn tweede ster is beroofd.
En -vooral hier in de naaste buurt- is nu nogal het gesprek van de dag dat het extreem sjieke restaurant Faventia (op de al even exclusieve golfbaan Terre Blanche) in Tourrettes in één keer zijn twee sterren mocht inleveren. Verbaast me niet, de briljante chef Philippe Jourdin is er vertrokken. En die regels van jasje-dasje en jurkje…, ik was er niet op mijn gemak, ondanks de voortreffelijke maaltijden.
Kortom: gemengde gevoelens. Michelin krijgt het voordeel van de twijfel. Ook omdat het nog steeds regent. Kan ik die banden voorlopig laten zitten.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

9 gedachten over “De nieuwe Michelin-sterren: gemengde gevoelens

  • di 1 maart 2011 om 08:47
    Permalink

    Leuk geschreven stuk, maar wanneer ik die chique namen lees, dan hoop ik, dat het eten daar ook werk voor je is (aftrekbaar :-) ). Daar eet je alleen op speciale gelegenheden, of zie ik dat verkeerd?
    Wij zijn druk bezig op dit moment, zie hier http://restaurantcherveixcubas.blogspot.com , ambitieuze plannen genoeg, maar onze eventuele ster zal zich hooguit in de voorruit van onze bejaarde 4×4, zonder Michelins, bevinden.

    Beantwoorden
    • di 1 maart 2011 om 11:05
      Permalink

      Ja, ’t is meestal werk. Maar ook in die ‘dure’ tenten kun je voor een heel schappelijk bedrag een leuk lunchmenuutje scoren hoor.
      Succes met jullie petit restaurant in wording.

      Beantwoorden
  • di 1 maart 2011 om 09:56
    Permalink

    Allo Renée,
    Ik eet ook graag de sterren van de hemel maar dan zonder Michelingids. Het zal allemaal wel en ieder z’n métier, maar ik heb er niet veel mee. Je zult ongetwijfeld fantastisch op de door jou genoemde adressen kunnen eten, dat neem ik graag van je aan. Maar voor mij is toch het totaalbeeld het allerbelangrijkste en dan kijk ik juist niet op een ster. Lekker happen maar dan wel graag in een ongedwongen sfeervolle omgeving. Begin april gaan wij naar Nice en nou ben ik op zoek naar goede, fijne en vooral sfeervolle restaurantjes in deze heerlijke stad: kun jij mij enkele tips geven? We gaan graag zelf op zoek maar het zou fijn zijn als ik toch een paar adresjes weet. Vooral omdat mijn lief die dagen 50 jaar wordt en dan wil ik hem verrassen in een fijn restaurant. Merci et bon appétit!
    Groet, Esther

    Beantwoorden
    • di 1 maart 2011 om 15:16
      Permalink

      Dag Esther,
      Hieronder een paar aangename adresjes:
      La Cantine de Lulu, 26 Rue Alberti, 04 93 62 15 33. Prijsindactie € 25.
      Le Bistrot d’Antoine, 27 Rue de la Préfecture, 04 93 85 29 57. Prijsindactie € 30
      L’Ane Rouge, 7 Quai des Deux Emmanuel, 04 93 89 49 63, http://www.anerougenice.com Prijsindicatie € 35
      Le Bellanda, 85 Quai des Etats-Unis, 04 93 76 65 28, http://www.lebellanda.com Prijsindicatie € 35
      Chez Pipo, 13 Rue Bavastro, 04 93 55 88 82, http://www.chezpipo.com Prijsindicatie € 20
      Le Luna Rossa, 3 Rue Chauvain, 04 93 85 55 66, http://www.lelunarossa.com Prijsindicatie € 30
      Zelf kom ik graag in La Petite Maison, 11 Rue Saint-François-de- Paule, 04 93 92 59 59, http://www.lapetitemaison-nice.com Geen ster, maar Sarkozy huurt de zaak af zodra hij in Nice andere staatshoofden ontvangt. Snap ik wel. Goed eten, prima sfeer. Prijsindicatie € 55.
      Veel plezier en alvast gefeliciteerd!

      Beantwoorden
      • di 1 maart 2011 om 16:29
        Permalink

        Fantastisch! Merci millefois Renée!
        Kan me er nu al op verheugen!
        Groet, Esther

  • di 29 maart 2011 om 13:14
    Permalink

    Chère Renée

    Met een vet budget vind ik het eerlijk gezegd geen kunst om lekker te eten. Het is echt helemaal niet moelijk om met truffel, tournedos en ganzelever iets lekkers te bereiden.

    De echte trouvailles zijn vaak toch de dorpsrestaurants met volleerde chefs die de stad zijn ontvlucht, of een museaal bistrotje in Paris waar men in een keukentje van een vierkante meter de verrukkelijkste gerechten bereidt.

    Hiervan leer je, weer een lekkere variant op een tarte normande, of op de aardappel, of van een simpele fauxfilet echter duidelijk van een goede slager, een langoustine kan ik thuis toch niet bereiden. Ook ik hecht aan een fijne bediening en een keurig gedekte tafel.

    Van een vakantie van zeker 20 jaar geleden in de buurt van Cahors proef ik nu nog de coq-au-vin in een dorpscafe. Een halve cuisse van deze echte coq was voldoende, zo zacht als boter, de smaak van de saus, afgemaakt met het bloed van het beest.

    En een fijne bediening vind ik persoonlijk basale wellevendheid met een gulle glimlach en dit zegt mij meer dan alle Michelin-sterren van de wereld.

    Bien cordialement, Marie-Claire

    Beantwoorden
  • di 15 november 2011 om 13:32
    Permalink

    Ach meisje toch, wat weet jij er nou van? Het teruggaan van 2 naar 1 ster voor Bibendum La Bastide de Saint-Antoine in Grasse is terecht. Ik heb de evaluatierapporten zelf gezien. Die man kan koken, daar zijn we het over eens. Maar het gaat ook om constante kwaliteit, en daar schort het aan bij deze man. Dat het soms ernstig misgaat is voor een restaurant met 2 michelinsterren onacceptabel. Ook als er in de andere gevallen fantastisch gekookt wordt.

    Beantwoorden
    • di 15 november 2011 om 14:27
      Permalink

      Ach jongetje toch! Blijkbaar aanzienlijk meer dan jij. “Ik heb de evaluatierapporten zelf gezien”, zeg je. Maar wist je ook dat Michelin een hele oplage heeft moeten terughalen omdat er een lovende kritiek in stond over een eethuis dat nog geopend moest worden? Dus hoe betrouwbaar zijn die evaluatierapporten dan? Ik zou zeggen, ga er zelf eens net zo vaak eten als ik, dan weet je La Bastide misschien wel op juiste waarde te schatten. O ja, en nog gefeliciteerd met het wereldrecord traag reageren op mijn stukje van 28/02/11. Zeker gewend aan uurtje/factuurtje?

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: