Een kind is geen badeendje

Met gillende sirenes kwamen de pompiers een paar uur geleden langs gescheurd, Brand? Nee, het had de halve morgen geregend en er was geen wolkje aan de lucht.
“Kindje verdronken”, vertelde de buurman nuchter tijdens het apéro voor de lunch.
“Wát?”
“In het zwembad van die ‘Suisses’ hier verderop, die hebben hun huis aan vakantiegangers verhuurd, ‘des Anglais’. Moet je ook niet doen, je huis verhuren, als je geen hek om je zwembad hebt gezet.” De buurman is nogal een directe.
Gelukkig bleek vanmiddag dat het Britse jongetje van amper vier jaar oud het gered heeft. Na een nachtje observatie in het ziekenhuis mag hij waarschijnlijk morgen alweer naar huis. Echt naar huis, de Engelsen zijn al aan het pakken; dit wordt geen leuke vakantie meer.
Intussen had de buurman wel een punt.
Sinds 2003 is het wettelijk verplicht je zwembad te beveiligen om te voorkomen dat kinderen te water raken en verdrinken. En toch komt er alleen al hier in de Var elke maand (!) een kind onder de vijf om het leven door verdrinking.
Teveel (tweede)huiseigenaren realiseren zich dat niet, als ze hun huis aan vakantievierders verhuren. Of als ze hun kleinkinderen op bezoek krijgen. Of als spelende buurkinderen -per ongeluk- in hun tuin terecht komen. Terwijl er iemand is, of niet, want ook dat komt veelvuldig voor: een verlaten huis met een verlaten zwembad. En als dat niet beveiligd is, schrijft het doemscenario zichzelf. Niet alleen voor de (dodelijke) slachtoffertjes die er kunnen vallen, maar ook voor de huiseigenaar die zijn wettelijke verantwoordelijkheid niet genomen heeft en dus gewoon de bak indraait. Overigens, ook als het niet misgaat maar je bij een inspectie tegen de lamp loopt, ben je de klos: de boetes zijn hoog. Terecht. Ik ben geen overdreven aanhanger van law&order, maar met levens moet je niet spelen. En al te vaak is het gewoon nonchalance, of een centenkwestie: ‘het zal zo’n vaart niet lopen’, ‘we wonen afgelegen’, ‘we letten goed op’, ‘komt volgend jaar wel’.
Ja, het is gedoe.
En ja, het kost geld.
Hoeveel gedoe en geld mag het kosten? Een kinderleven?
Hieronder de globale investering voor één van de vier wettelijk verplichte maatregelen die u kunt treffen. Kies zelf maar.
– Een veiligheidsdek: een ‘bâche’ (die moet voldoen aan de normering) die het hele zwembad bedekt als het niet wordt gebruikt, of een oproldek; beide moeten minstens 100 kg gewicht kunnen dragen. Kosten vanaf circa € 1500.
– Een alarminstallatie: er zijn diverse types. Bijvoorbeeld een barrière met infraroodsensors die aangeeft of er een kind in de buurt van het zwembad komt, of een detector die alarm slaat als een kind in het water valt. In het laatste geval is het onheil dan al geschiedt, dus dan moet je er razendsnel bij zijn. Kosten: een paar honderd euro.
– Een stevig hek rond het hele zwembad: dat moet minimaal een meter van de badrand worden neergezet en moet minstens 1.10 meter hoog zijn. Het toegangspoortje moet op slot kunnen, en liefst vanzelf in het slot vallen. Vanaf circa € 1000, maar wie het mooi wil doen is flink wat meer kwijt.
– Een zwembadoverkapping: een permanente of verwijderbare ‘serre’, laag of zo hoog dat je eronder kunt zwemmen (wat meteen het zwemseizoen weer verlengt), goed afsluitbaar vanzelfsprekend. Maat zoiets kost vanaf enkele duizenden euro’s tot wel € 30.000.
De wet waar het om gaat is hier te vinden. En alles over zwembadveiligheid hier.
Overigens is geen enkele methode zaligmakend; alleen permanent toezicht op kleintjes door ouderen kan een drama voorkomen. Maar dat wist u natuurlijk al.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

4 gedachten over “Een kind is geen badeendje

  • wo 1 juni 2011 om 10:21
    Permalink

    Hai ik ben helemaal eens, maar dat is tipish Engels, op vakantie deze mensen heel onbezorgd, ik weet niet waarom?

    Beantwoorden
    • wo 1 juni 2011 om 14:34
      Permalink

      Nou, ik weet niet of het typisch Engels is; op vakantie zijn de meeste mensen toch (soms te) zorgeloos?

      Beantwoorden
  • do 2 juni 2011 om 10:59
    Permalink

    Een beetje mee eens. Natuurlijk is het goed om extra beveiliging aan te brengen zodat kinderen niet verdrinken, het kan in 20 seconden fataal zijn. Maar er is iets geks aan de hand met die maatregel. Ondanks de wettelijk verplichte beveiliging, gaat het aantal fatale ongelukken niet omlaag! Ouders en opvoeders van kinderen denken dat, met die veiligheids maatregelen, ze zelf niet meer hoeven op te letten. Dat is één. Ten tweede, verschillende apparaten beveiligen niet goed. Wij hebben in 2003 een alarm gekocht, die afgaat als er golfjes op het waten komen. Werkt fantastisch als de mistral blaast (!), maar een kind valt vaak niet in het water, maar glijdt er in, zoiets als een kiezelsteentje. Het heeft hier de reflect om naar boven te spartelen en na die 20 seconden is het heel vaak afgelopen en uit. Een hek werkt beter, maar wie heeft het poortje van dat hek niet eens per ongeluk open laten staan? Zelf heb ik een zeil over het zwembad, verstevigd met aluminium palen. Tot 35kg zak je daar niet door, wel consequent zijn met het dichtleggen van het bad, en natuurlijk is de aanblik iets anders dan een azurblauw bad met golfjes. ’t Is een keus die wij gemaakt hebben om geen drama’s te krijgen.

    Beantwoorden
    • do 2 juni 2011 om 12:16
      Permalink

      Dag Kees,
      Je hebt gelijk, maar vergeet ook niet dat het aantal zwembaden de laatste jaren explosief gestegen is = meer kans op ongelukken. Bovendien verhuren steeds meer tweede huisbezitters hun woning vanwege de economische crisis, en bezuinigen ze juist op zaken als zwembadbeveiliging, dus zullen de statistieken wel niet omlaag gaan. En zoals ik al schreef, geen enkele maatregele is zaligmakend; je kunt kleine kinderen nu eenmaal geen moment uit het oog verliezen.

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: