Vakantietip : dat andere Alpe d’Huez, méér dan de Tour 

za 2 april 2022

Martijn Joosse is blogger en oprichter van Frankrijk Puur: prachtige natuur, schilderachtige dorpjes, eeuwenoude steden, alles waar toerisme niet het hoofddoel geworden is. Maar ook tips voor manieren om rustig van álle bijzondere plekken in Frankrijk te genieten, dat is Frankrijk Puur.

 

Door Martijn Joosse, m.mv. Patrick de Graaf

Het wordt op 14 juli, de Franse nationale feestdag, vast extreem druk op Alpe d’Huez. De finish van twaalfde etappe van de 109e editie van de Tour de France, de renners zijn uit Briançon vertrokken en hebben er 166 km op zitten. In de geschiedenis van de Tour hebben nogal wat Nederlandse coureurs er triomfen gevierd, als er een ‘arrivée’ op die berg is, overheerst vaak de kleur oranje. Dit jaar misschien iets minder, de Fransen zelf willen uitgerekend op hún feestdag een winnaar toejuichen. – Martijn 

Er was helemaal geen sprake van een Tour de France toen ik er was. Alpe d’Huez staat niet bekend als een van de meest pure plekken in de Franse Alpen. Groot was mijn verbazing dan ook toen we dichtbij maar tegelijk ver weg van alle grote appartementencomplexen en metalen skiliften een verstild en natuurlijk plekje vonden. 

21 haarspeldbochten

Na een half uurtje schier eindeloos haarspeldbochten draaien, eenentwintig in totaal – met in ons kielzog stevig stoempende amateurwielrenners – arriveren we in het skigebied van Alpe d’Huez. Wanneer we over de met veel asfalt dichtgeplamuurde berghelling rijden is amper voor te stellen dat er hier nog zoiets als natuur te vinden is. Maar we rijden onverstoorbaar verder door het dorp op weg naar onze bestemming. Na het achterlaten van de bebouwing gaat het over een smal bergweggetje, en ineens verruilen we de betonnen appartementen voor grazige groene weiden.

Typisch Franse berggerechten

We volgen de als ‘Route des Lacs’ bekendstaande weg gedurende een kilometer of vier en komen na wat heen en weer en op en neer geslinger aan bij een kleine parkeerplaats. Rechts van ons een alpenchalet met restaurant, waar zowel ’s zomers als ’s winters je hongerige maag gevoed kan worden met typische Franse berggerechten als tartiflette en tarte aux myrtilles. Vanaf de parkeerplaats is het eerste meertje al te spotten, het Lac Ronde, dat niet voor niets zo heet.

Route langs zes meertjes

Het wandelpad voert ons in een lus, of boucle, zoals de Fransen zeggen, langs een zestal meertjes, de een wat groter dan de ander. We lopen het rondje tegen de klok in, om zo het in mijn ogen mooiste meertje, het Lac Noir, voor het laatst te bewaren. Het hele rondje neemt zonder pauzes zo’n één uur en driekwartier in beslag en telt tweehonderddertig meter hoogteverschil. Een mooie inloopwandeling dus, als je net in de streek gearriveerd bent.

’s Avonds naar het Lac Noir

Pas aan het uiterste eind van het rondje krijg je het idee dat je in een skigebied bent, door de aanwezigheid van een enorme skilift, de Arpette. Maar die keer je snel genoeg weer de rug toe, om in tegengestelde richting terug te lopen naar het beginpunt. Bij het zien van het laatste meertje, het Lac Noir, besluit ik meteen later die week nog een keer naar deze plek terug te keren, maar dan op een avond. De zon gaat hier namelijk precies achter het meer onder, waardoor het een prachtige fotospot is voor zonsondergangen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Of reageer met je Facebook account

Scroll naar top