Renée Vonk

Haarkloverij in Vence

Mijn favoriete lectuur in de Franse pers betreft wat ze noemen faits divers. Soms best leerzaam, vaak vermakelijk. In beide gevallen weet je je in zekere zin bijgepraat over dit eigenaardige land dat ik wel nooit echt zal snappen. Zo berichtte Nice-Matin een paar dagen geleden bijna paginagroot over De Grote Kwestie in Vence (Alpes-Maritimes)....

In de file

Onderweg naar een afspraak strandde ik in een dorp op een file die afgegrendeld was door een Peugeot van de Police Municiple. Er zat wel enige beweging in, niveau trekschuit. Ik keek op mijn horloge, de tijd drong, maar toen iets van opwinding zich van me meester dreigde te maken, drong tot me door wat...

De gouden tip van Macron

Wat mij betreft is de voornaamste charme van Frankrijk dat er altijd wel wat te lachen valt in dit malle land. Zo kwam dezer dagen Monsieur le Président de la République hoogst persoonlijk met een vast briljant bedoeld kledingadvies, mocht het van de winter koud worden. Van een staatshoofd mag je iets van een subliem...

Koninkrijk

Ofschoon ik al vrij lang in Frankrijk rondbanjer, zal ik nooit beweren dat ik iets meer van de Fransen snap. Kan aan mij liggen, altijd al een trage leerling geweest, op de kleuterschool al.   Zo was ik dezer dagen tamelijk ‘surpris’ door de overweldigende aandacht in Frankrijk voor het overlijden van The Queen. Ik bedoel,...

Nieuwe oogst

Mijn hond was er vanmorgen vroeg bij. Al om half vijf. Verrassend, ze is van huis uit een slaapkop. Ik ook trouwens. Maat er was nadrukkelijk lawaai aan de overkant van het ravijntje en ondanks het vroege uur begreep ik meteen wat er speelde: de druivenpluk was begonnen en dan rijden er elk jaar een...

Alweer zo’n feestdag

Tuurlijk, weer mis. Ik zou even naar het gemeentehuis voor een stempeltje waarvan alleen bureaucratische pennenlikkers nut en of noodzaak inzien. Ik kwam voor een gesloten deur terwijl het toch ruim na negenen was. Ik naar het café. Als je in Frankrijk wil weten wat er aan de hand is, dan ben je daar altijd...

De Franse leugen

De grootste leugen in de Franse taal is ‘ouverture facile’. Zodra je dat op een verpakking ziet staan, kun je maar beter meteen je gereedschapskist tevoorschijn halen, of als vakantieganger een kijkje nemen in de kofferbak van je auto, daar vind je misschien hulpspullen. Ik verblijf al een tijdje in dit land en ik weet...

Op = op

Ook in de waarneming van familieleden ben ik hittebestendig. De jaarlijkse riedel van logés, dat het in Zuid-Frankrijk knap warm is. Ik zeg dan steevast: kom dan niet. Gezeur over temperaturen die uitnodigen tot weinig verhullende kledij is aan mij in mindere mate besteed. Ik was juist op de vlucht voor de gruwel van bevroren...

Tourflits

Ofschoon ik in minder dan zeer geringe mate van die malle  francofiele gevoelens koester, zijn er jaarlijks drie weken waarin ik denk: oké, Frankrijk is goed te doen, het land heeft wel wat. De Tour de France dus. Wielrennen is met voorsprong mijn favoriete sport, ik weet uit ervaring dat de renners een stuk sympathieker...

Voiturier

Lang geleden toen ik – uiteraard op uitnodiging – moest aanleggen bij een kakkineus restaurant, werd ik zo’n beetje voor de entree, op zoek naar een parkeerplekje, staande gehouden door en zo te zien en te horen keurig iemand die zich presenteerde als ‘voiturier’. Ook toen miste ik al moderne ontwikkelingen op de arbeidsmarkt, van...
Scroll to Top