Renée Vonk-Hagtingius

Uit eten

Hemelvaartsdag, horecadag, want net als de meeste christelijke feestdagen is dit een dag om buiten de deur te eten. We besloten een niet slecht bekend staand restaurant een dorp verderop te bezoeken dat we nog niet echt kenden. De stemming was bij het ter tafel gaan opperbest. De menukaart bood een keur aan aangename visjes,...

Cannes fait son cinéma

Vandaag opende het 63e Filmfestival van Cannes. Voor de wijde wereld buiten ‘le monde du cinéma’ gaat het helemaal nergens over. Zeker niet, als je het nieuws een beetje volgt: een gruwelijke vliegtuigcrash in Tripoli, met 104 slachtoffers waaronder 62 Nederlandse, een nieuwe regering in Engeland, een Europese Unie die een godsvermogen verpatst aan het...

Een fietsnatie is nog geen wielernatie

Een maand of wat geleden kwam de Tour du Haut Var langs mijn huis. Het regende, hard. Toeschouwers waren er op dit stukje vals plat nauwelijks. Zelfs een enkele verdwaalde hond vond het niet de moeite waard om onverhoeds over te steken en een media-genieke valpartij te veroorzaken. Was niet nodig ook: de meeste ‘motards’...

Antiek R4tje met Zuid-Frankrijkgevoel

Sinds enige tijd rij ik rond in het ultieme Zuid-Frankrijkgevoel. Door een prettige samenloop van omstandigheden kon ik een Renault 4 uit 1974 overnemen. Zo’n antiek vierkant doosje, waar een normaal mens de snelweg niet meer mee opdurft. Geen airbags, geen abs, geen rem- of stuur- bekrachtiging, geen elektrisch bediende ramen, geen automatische portiervergrendeling, geen...

Echte kampioenen!

Van mijn zoon mag ik niet zeuren. Hij heeft gelijk; voor je het weet voldoe je vlekkeloos aan het prototype van de expat voor wie geen groter genoegen bestaat dan zaniken over ‘dat verrukkelijke nieuwe thuisland’ waar alles beter is, en over dat ‘vreselijke Nederland’ waar werkelijk niks (meer) van deugt. In dat opzicht lijken...

Oorlogstrauma, opvolging en bevrijding

En dus heeft Nederland er weer een nieuw oorlogstrauma bij. Een waarschijnlijk verwarde gek wist voor flinke paniek en 63 gewonden te zorgen door tijdens de twee minuten stilte van de dodenherdenking zijn longen uit zijn lijf te schreeuwen. Liefst vier miljoen toeschouwers hield hij aan de buis gekluisterd, waaronder ik. Natuurlijk, dáárvoor stond de...

Ook toeristen moeten inburgeren

In de jaren dat ik hoofdredacteur van het magazine Côte & Provence was, heb ik meer dan eens enthousiast en uit volle overtuiging geschreven over Zuid-Frankrijk in het algemeen, en over ‘mijn’ dorpje in het bijzonder. Dat is me op lokaal niveau niet altijd in dank afgenomen; vrienden maakten me verwijten over het toenemend aantal...

Zo wordt je dorp de dood in gejaagd

En het was zo'n mooie ochtend. Zo eentje waarbij je de luiken van je slaapkamer openklapt en uitkijkt over het fabelachtig fraaie. beetje nevelige, Massif de L' Estérel, waar net het eerste rood van een veelbelovende morgenstond boven de heuvels uitklimt. Zo'n stílle ochtend: met wat wankele krekels die voorzichtig de achterpoten langs elkaar schrapen...

Vis is vies, hier eet men vlees

Wie op het Zuid-Franse platteland woont, gaat zelden naar de kust. En al helemaal niet in het ‘seizoen’, dat zijn pieken kent in het voorjaar, de zomer en het najaar; zo’n beetje alle seizoenen behalve de winter dus. De kust is voor toeristen en bij ons op het dorp oordelen ze zo positief niet over...

En wat wilt U weten over Zuid-Frankrijk?

Omstreeks 1990 kocht ik een paar muren en een half dak ter hoogte van zo'n schilderachtig dorpje in de Provence. Daarna veranderde mijn leven. Familie en kennissen meenden ineens dat ik rijk was. Ik had immers een 'huis' in Frankrijk. Qua gratis vakanties werd ik plotseling enorm populair. Ik begon zelf ook een beetje raar...
Scroll naar top