Home

Beetje stil

do 4 mei 2017

Beetje contemplatieve bui vandaag. Het is er het weer, en er de dag voor, een treurige, regenachtige 4 mei, dodenherdenking in Nederland. En ik zit met een rotgevoel dat ik heb overgehouden aan het debat gisterenavond tussen ‘madame’ Marine Le Pen van het Front National en ‘monsieur le ministre’ Emmanuel Macron van En Marche!, die allebei president van Frankrijk willen worden. En ik vind ze allebei eng. Mevrouw Le Pen (wier vader het Front National oprichtte en een fervent xenofoob en holocaustontkenner is) heeft er jaren over gedaan om die ultra rechtse partij een beetje acceptabeler en minder extreem te maken. Dat leverde haar tijdens de eerste ronde voor de presidentverkiezingen genoeg stemmen op om voor de tweede ronde – dit weekeinde – in aanmerking te komen. Volgens opiniepeilers zou ze zelfs kunnen winnen. Gisterenavond bleek ze kampioen eigen glazen ingooien. Ze ging als een bulldozer het debat in, liet opponent Macron geen moment uitspreken, had haar dossierkennis niet op orde, loog er aantoonbaar lustig op los, overschreeuwde ook de nogal timide debatleiders en verviel uiteindelijk in smalend schamperen. Een van de speerpunten van madame Le Pen was in de voorronde nog dat Frankrijk uit de Europese Unie moest, maar dat zwakte ze af (slechts 28% van de Fransen is voor) en nu moest er een soort van euro komen voor het bedrijfsleven, en de franc terug voor de gewone man. Onhaalbare onzin. Je zal als Frankrijk maar aan die kenau zijn overgeleverd.
“Frankrijk verdient beter”, zei Macron terecht, maar iets te vaak. Hij bleef cool, calm and collected, stoïcijns glimlachend, een ijzig kalme blik uit zijn staalblauwe ogen en pareerde haar opwinding met dossierkennis, ter zake doende argumenten en het voortdurend terugkerend ‘mon project’: zijn plan voor Frankrijk. Allemaal helemaal redelijk, als de keurige bankier die hij is, met het huishoudboekje netjes op orde. En toch mag ik die man niet.
Heeft met z’n ogen te maken. Daar is iets mee. Brigitte Bardot heeft het ook gezien. “Die man heeft ijskoude ogen”, zei ze in de Nice Matin, “en dierenwelzijn interesseert hem niets. Die man heeft geen enkele empatie! Daar moet je niet op stemmen.” Laat onverlet dat BB met een kopstuk van het Front National getrouwd is, dus haar mening zal gekleurd zijn. Maar toch, die ogen…
In mijn idee gaat de presidentverkiezing aanstaande zondag tussen een brulboei en een koele kikker, tussen een xenofobe Frexiste en een calculerende globalist, tussen dit nooit en dat nog minder. “Of je tussen de pest en de cholera moet kiezen”, vonden jongeren die door de krant ‘La Dépeche’ gevraagd werden naar hun stemgedrag. En intussen geven Fransen die er geen trek meer in hebben en niet gaan stemmen uiting aan hun ongenoegen via de hashtag #SansMoile7mai. Tik maar eens in op Twitter. Baggeren verzekerd.
Maar ja, een van de twee zal het toch worden. Waarschijnlijk Macron, ondanks de plotse beschuldiging uit het Le Pen-kamp dat hij een wegsluisrekening op de Bahama’s zou hebben.
En dan denk ik, waar is het Frankrijk gebleven waarop ik ooit verliefd werd?
En nee, daar heb ik geen antwoord op. Misschien morgen, als de zon weer schijnt. Vandaag blijf ik maar even een beetje stil, de woorden zijn al gevonden: https://www.youtube.com/watch?v=4zLfCnGVeL4

Brigitte Bardot is weer eens in opspraak. Gisteren verscheen in de Franse pers een handgeschreven brief waarin ze het opnam voor Marine Le Pen, de partijleider van het ultrarechtse Front National. Nou weet ik wel dat BB getrouwd is met de rijke industrieel Bernard d’Ormale, die een overtuigd aanhanger is van die partij, en dat ze zelf ook behoorlijk rechts uit de hoek kan komen. En ik weet ook dat Marine Le Pen nogal in het nieuws is vanwege haar verzet tegen ritueel slachten, waar BB en ik net zo hard tegen zijn. Maar ’t was toch even schrikken. Tot ik zag waar het echt over ging.
Bardot maakt zich druk over het feit dat het Marine Le Pen de facto onmogelijk wordt gemaakt aan de komende presidentsverkiezingen mee te doen. Want dat kan alleen als je minstens 500 handtekeningen van gekozen volksvertegenwoordigers hebt verzameld. Marine Le Pen komt er nog zo’n zestig tekort en de tijd dringt, want die 500 signatures moeten voor 16 maart binnen zijn. Daarom vroeg de FN-voorvrouwe aan de rechter of de handtekenkingenlijst anoniem mocht blijven; het zou potentiële ondertekenaars kopschuw maken als ze met naam en toenaam in de publiciteit zouden komen.
In de peilingen scoort Marine iets van 17 procent. Dat is weliswaar veel minder dan Sarkozy (25%) en Hollande (27%), maar 17% betekent toch dat een groot deel van de Franse bevolking zich aangesproken voelt door het gedachtengoed van het Front National.
Nou ga ik er niet vanuit dat Marine Le Pen ooit president van Frankrijk wordt (de hemel beware ons) en van haar abjecte ideologieën moet ik absoluut niets hebben. Maar ik vind het op z’n minst raar dat iemand vanwege malle wetgeving bij voorbaat buiten de deur wordt gehouden. Het lijkt me van democratische orde dat ze gewoon mee mag doen in de verkiezingsstrijd.
BB pleit ervoor dat Le Pen die kans krijgt.
Ik ook. En dat heeft niets met dierenliefde of moslimhaat te maken.
Maar alles met de vrijheid, gelijkheid en broederschap waarop Frankrijk zich laat voorstaan. Met democratie dus.