Hoofdgerecht

Tagliatelle au pistou

Nee, je komt geen pijnboompitjes tegen in mijn pistou, anders zou het geen pistou meer zijn. Pijnboompitjes horen in de Italiaanse versie: pesto. Dus never ever in pistou, de Provençaalse variant op eigenlijk hetzelfde thema, want het gaat hier om basilicumsaus. En ja, die kun je op verschillende manieren klaarmaken. Daar zijn zelfs hele grensconflicten...

Salade Camarguaise

Je moet de dag niet prijzen voor het avond is natuurlijk, maar ik had vandaag toch echt het idee dat de zomer eindelijk begonnen was. Zowaar iets dat op een marktje leek op het dorp, maar liefst twee terrasjes open, opgewekte ogen boven afgezakte mondmaskers… ‘Het rooit erop’, zou mijn neef uit West-Friesland gezegd hebben,...

Primaverapasta met asperges

Hemelvaartsdag gisteren en dat viel net niet op m’n vrijdagse receptendag. Maar geeft niks, we hebben nog een heel lang hemels weekeinde voor ons. Zelfs het weer werkt een beetje mee, al wil die mistral nog steeds van geen wijken weten. Maar langzaam maar zeker klimmen de temperaturen op tot hemelse waarden: niet meer zo...

Flan de thon à la provençale

Bon, ik moet het nu maar eens toegeven, ik heb een guilty pleasure. Ik ben zo’n beetje verslaafd aan de tonijn (op olijfolie) van het Italiaanse merk Rio Mare. En dat is de schuld van vishandel Hoogland in Alkmaar. Ik kan het maar beter even uitleggen hè? Nou kijk, in een lang geleden verleden, toen...

Visstoofpotje van het huis

Jawel, de echtgenoot heeft gelijk, en ook ik zou dolgraag weer eens met de tenen in het zand aan de intens blauwe Méditerranée op zo’n onbekommerd strandterrasje van een plateau fruits de mer willen genieten. Zo’n enorme metalen schaal vol ijsschilfers waarop de meest uiteenlopende zeevruchten liggen te lonken. Zo’n schaal die dan op een...

Molukse boontjes à ma façon

Eens in de zoveel tijd wil ik helemaal niet ‘Frans’ eten. Dat heeft niks te maken met heimwee, maar alles met smaken die ik af en toe mis. Ik ben ooit door een strenge schoonmoeder opgevoed in de Molukse keuken. In eerste instantie was het ‘kijken en luisteren’. Daarna mocht je zo’n beetje mee-snijden; uien...

Rougail saucisses van de voorruit

‘Het moet niet gekker worden’, dacht ik toen ik vorige week in de krant las dat op de A7 bij Orange (Vaucluse) een mevrouw van de weg was geraakt doordat ze een ovenschaal met ‘rougail saucisses’ vol op de voorruit kreeg. Die ging in gruizels, zij kwam er met de schrik en een lichte polsblessure...

Nostalgie kibbeling

De eerste en enige keer dat ik heimwee had, was toen ik een tijdje in Portugal vertoefde nadat ik zo’n vijftien jaar in Zuid-Frankrijk had gewoond. Het wilde niet lukken daar. O, een prachtig land, beste mensen ook, als je maar bij de populaire Algarve-kustplaatsjes met z’n Engelse coma-zuipers, Duitse bierbuiken en Hollandse snackbars met...

Wok à l’italienne

Oké, ik geef het eerlijk toe, ik heb een beetje gesmokkeld. In een van m’n favoriete Italiaanse gerechten gaat namelijk ook een scheut ketjap. Ketjap! In de Italiaanse keuken! Mag dat wel? Is dat niet het je toe-eigenen en mixen van wel twee culturen tegelijk? Of misschien wel drie, als je het Franse terroir meerekent,...

Fesses nues dans l’herbe

Ik weet het, dat klinkt helemaal als ‘blote billetjes in het gras’ en dat klopt. Maar ik vind de Franse vertaling zo mooi poëtisch. Zeg nou zelf: ‘fesses nues’ happen toch lekkerder weg dan ‘blote billen’? Voor diegenen die niet met dit streekgerecht uit zo’n beetje alle uithoeken van Nederland (van Groningen tot en met...
Scroll naar top