Renée Vonk-Hagtingius

Contactloos betalen

Door Renée Vonk-Hagtingius   Ik heb even mijn toevlucht moeten zoeken in de lappenmand. Bestaat dat begrip nog, in de Nederlandse taal? ’t Is in elk geval zo dat die mand niks is voor wie gewend is aan een bureau te werken. En het beviel me ook niet dat de echtgenoot – na een paar...

Saamhorigheid

Renée Vonk-Hagtingius Het was zo’n stille nacht, heilige nacht. Lekker onder m’n dekbedje bij het open slaapkamerraam, nou ja, op een kiertje dan. Overdag volop zon bij 22 graden, lunch op het terras, maar ’s- nachts hooguit een score van plus 4 in de serre. Als ik dat dan op de thermometer zie als ik...

Er ging even iets mis

Door RenéeVonk-Hagtingius   Onderweg naar Cannes waar ik voor akkefietje moest wezen, kreeg ik te horen dat mijn platform ’en panne’ was. Heel even dacht ik: ik lijk Facebook wel, of zo’n andere Big Tech met storingen. Onzin natuurlijk. ‘En route’ sloeg de onrust toe. Hoe moest het zo snel mogelijk geregeld worden? Ik wil...

Luxepaardje

Iemand van enig niveau, zal ik maar zeggen, wilde me spreken. Ik ben niet zo van bezoek bij mij thuis, als het om zakelijke relaties gaat. Moet ik eerst de eeuwige chaos op mijn kantoor in een geloofwaardige werkruimte omtoveren. Duurt al gauw een uurtje of twee. Verder is iedereen natuurlijk altijd welkom. Het was...

Even naar de Provençaalse markt

Het was zo’n dag waarop je qua hoosregens liever thuis bleef. Maar ja, ik wilde eigenwijs als ik ben toch naar de Provençaalse markt in het stadje verderop. Weer of geen weer, die markt is er. Er valt veel lekkers van topkwaliteit te scoren en ze hebben er een straatje verderop ook een wat ze...

Het is weer noodweer

Dat was even ploeteren vanochtend, om vanaf de tamelijk steil oplopende piste naast het ravijn, die onze woonplek met de départementale verbindt, boven te geraken. Ik was ook liever thuis gebleven, maar soms moet er wat. Het glibberde, het was eng, maar het lukte. Onderweg naar het stadje een eind verderop kwamen op de boordradio...

Natuurmonumenten

Zoals ik ongetwijfeld al tot vervelens toe heb verteld, zit ik graag en vaak op m’n terras. Het is nou eenmaal een uitgelezen plekje, midden in het bos, met althans dezer dagen gekabbel van de rivier onderaan de heuvel, die rivier kan op andere dagen ook een heel grote mond hebben, wat kwakende kikkers in...

Ha, de druivenpluk!

Vanmorgen vroeg – nou, zeg maar gerust in het holst van de ochtend – werd ik wakker van ratelende rotherrie die ik niet meteen thuis kon brengen. Ik keek op de wekker, 4 uur. Niet echt een tijdstip om de badjas om te slaan en buiten op onderzoek uit te gaan. Het geratel stierf weg...

Geen genadeschot

Ik wil een geweer, nu, meteen! Beetje rare openingszin, maar ik zal het uitleggen. Krijg je meteen een idee over een andere kant van het leven in de Provence. Sinds bijna een week lijd ik overdag en ’s nachts letterlijk mee onder het verschrikkelijk aangrijpende gehuil van een aangeschoten everzwijn. Ik hoor het niet permanent...

Rare hobby

Ik zal het maar eerlijk toegeven, ik heb een beetje rare hobby waarvoor ik in de huiselijke kring dan ook grandioos wordt uitgelachen. Ik blader namelijk graag door de trouwrubriek in de lokale krant. Kijkend naar de koppeltjes, de trouwuitmonstering, de gezichten en wat daarop te lezen valt, hoe ze heten en wat ze doen...
Scroll naar top