Renée Vonk-Hagtingius

Citroën-verraad?

Of ik naar het dorpscafé wilde? De telefoon opnemen lukt prima als je maar weinig zicht meer hebt. Mijn beste vriend in mijn naaste omgeving aan de lijn. ‘Ja, natuurlijk, graag,’ Ook met het oog (of vooral dat, mijn ogen zijn met pensioen) op de mede-weggebruikers rijd ik al tijden geen meter meer. Dat is...

Houdbaarheid

Er zijn twee redenen waarom ik ‘en famille’ genoteerd sta als ‘houdbaarheidsfreak’. 1: lang geleden heb ik een paar vrienden die bij me thuis kwamen eten per ongeluk op een soort voedselvergiftiging getrakteerd. Vergeten welke schimmelkaas iets te lang in voorraad was gehouden. 2: ik ben vaak bezorgd over de ‘omloopsnelheid’ (als dat zo heet)...

Gevallen vrouw

Gemankeerd als ik ben, dacht ik ’s nachts toch even in het donker het al jaren vertrouwde traject tussen mijn slaapkamer en het toilet af te leggen, metertje of drie. Iemand wakker maken die eindelijk doet alsof ie slaapt is ook weer zo wat. Het was geen goed plan. We hebben een kat die we...

Chef de cuisine

Gisteren voor het eerst sinds maanden ’s avonds op m’n terras buiten gegeten. Geen mistral meer en de zon had qua ‘temp’ de hele dag z’n best gedaan. Eindelijk weer een keertje echt ‘en Provence’. Vanwege amper zicht is me om veiligheidsredenen de toegang tot mijn keuken ontzegd. Dat is minstens zo irritant als niet...

Hulp in de huishouding

Ja ja, ik werd toen ook naar de huishoudschool gestuurd. Tijdje terug. Voor zover ik weet bestaat die niet meer. Dat vind ik jammer, al hield ik het er zelf maar twee maanden uit. Na de les toilet poetsen vond ik: wegwezen. Spijbelen had ik al op de MMS geleerd, de ‘middelbare meisjesschool’ en ik...

Wankel-de-wankel

De mistral hield het na drie aaneengesloten weken grote mond eindelijk voor gezien en ik liet me dus met spoed naar het dorp rijden. Een glas rosé op het café-terras in de zon, dat werd tijd. Ik werd er benaderd door een Vlaming die ik er wel eerder had gesproken. Hij leest mijn columns en...

Verwend kreng

Paar dagen geleden. Zoals ik hier al eerder vertelde, mankeer ik iets aan mijn ogen, maar opgestroopte mouwen en zo, een uitje snippieren, dat zou toch nog moeten lukken. Het ging dus mis, de thuis-secretaris die dit voor me optikt, haastte zich op mijn aanwijzingen naar de badkamer waar ie in een laatje pleisters kon...

Ik rook onraad

Ik kon het niet echt zien, maar ik hoorde rumoer in de tuin. Woensdagochtend in relatieve vroegte, zo omstreeks acht uur. Aan mijn oren mankeert niks. Het leek me minstens een zwaar kaliber vrachtwagen en wat moest ie bij mij? Vraagje aan de thuis-secretaris. Die snel de Romeinse trap vanaf het terras naar beneden afdaalde....

Jarige Job

Van de week was ik jarig. Ik heb van jongs af aan geleerd dat je aan vrouwen niet vraagt hoe oud ze zijn en ik zei dus tegen de thuis-secretaris die dit voor me optikt: laat dat getal maar weg. Sinds mijn 35e of zo zeg ik tegen mensen die naar mijn leeftijd informeren altijd:...

Mooi niet

Renée Vonk-Hagtingius – Zo zou ik dus afgelopen maandag weer voor het eerst sinds lang mijn vaste plekje op het terras van het café veroveren. Vertelde ik de vorige keer over. Mooi niet, het regende. Ook sinds lange tijd voor het eerst. Meteen weer dat dubbele gevoel. Ik ben voor én tegen regen. Iets van...
Scroll naar top