Renée Vonk

Alpes-de-Haute-Provence: het beloofde land van barmhartigheid

(klik op de foto's om ze te vergroten) Nog voor ik Zuidoost-Frankrijk voor het eerst in levenden lijve bezocht, had ik er al mee kennisgemaakt. Hoe? Door het lezen van de grote klassieker van Victor Hugo, Les Misérables. Ik was veertien jaar oud, het ging om een verkorte versie, in Nederlandse vertaling (De ellendigen). In...

Geharnaste ridders onder het parket

Boven de nationale weg die de voet van de Pyreneeën volgt en de stadjes St. Girons (openingsfoto) en St. Gaudens (foto hierbij) met elkaar verbindt torent hoog een klein wit kasteeltje. Daar woont de oude Madame de L. Ik ken haar al langer dan dertig jaar. Mijn ouders hadden in 1988 via een Engelse verhuurmakelaar...

Een sprookje voor in zware tijden

Er wordt wel eens gezegd dat in perioden van voorspoed de mensen graag griezelen bij het horen van akelig nieuws, maar dat men in rampzalige tijden weer behoefte krijgt aan goede tijdingen, aan positieve verhalen. Ik heb zo de indruk dat de tijd van voorspoed zoals we die sinds de oorlog hebben gekend nu toch...

Verrassing van tomtom: een orangerie!

(klik op de foto's om ze te vergroten) Met moderne snufjes en frullen hoef je bij mij niet aan te komen. Ik ben tevreden met wat ik heb, van mij had de technologische vooruitgang jaren geleden stil mogen komen te liggen. Ik laat liever een apparaat dat ik heb en waar ik aan ben gehecht...

Neerkijken op Les Cevennes

(klik op de foto's om ze te vergroten) Nee, ik kijk er niet op neer op de Cevennen – in de zin van minachten. Integendeel! De Cevennen zijn niet alleen een prachtig, ruig natuurgebied, ook is er de herinnering bewaard aan de hugenoten die ondanks de vervolgingen onder Lodewijk XIV geen strobreed wilden wijken en...

Die boekwinkel, in het Banon van de geitenkaasjes

(klik op de foto's om ze te vergroten) Volgens een oude legende zou de Romeinse keizer Antoninus Pius zijn gestorven aan een indigestie omdat hij te veel van de geitenkaas uit het dorpje Banon, in de Alpes-de-Haute-Provence, had gegeten. Dat was in het jaar 161. Wat mij betreft, ik ben niet bang voor een indigestie...

Als ík aan Holland denk…

Er is die beroemde dichtregel van Hendrik Marsman: Denkend aan Holland zie ik breede rivieren door oneindig laagland gaan”. Moest ik even aan denken toen laatst iemand me vroeg hoe ik, die al dertig jaar in het buitenland woon, tegen Nederland aankijk. Beter dan Nederlanders die in het land zijn gebleven, kan ik het verschil...

Die sleutel, dat hotel, die tijd

(klik op de foto's om ze te vergroten) Wat doet die sleutel daar, in een enveloppe, achterin die la van mijn bureau? Een oud bureau waar ik allang geen gebruik meer van maak. Vandaar dat hij op de zolder staat. Ik had papier nodig voor mijn printer, de stapel A4-tjes naast de printer was opgebruikt,...

Stil leed in zo’n pittoresk dorpje

(klik op de foto's om ze te vergroten) Fernande woonde met haar ongetrouwde broer Victor in een klein huis aan de overkant van een dal dat stijl afliep. Mijn optrekje – een kleine boerderij vlak aan de weg – keek erop uit. Het dorp lag op 800 meter hoogte, op een richel, het had de...

Geschiedenis: de Provençaalse graaf en de Friezin

Het kasteel van Mirabeau dat hoog boven het gelijknamige Provençaalse dorp in de Vaucluse uitsteekt: een geelgrijze muur met aan de uiteinden ronde vensterloze torens met kantelen. Een grimmig middeleeuws fort. Een paar scheef gegroeide parasoldennen die om de hoek piepen doen achter de stenen façade een park vermoeden. Daar woonde dus ooit de graaf...
Scroll naar top