Renée Vonk

Tag: dorp

Een eerste glaasje op het dorp

En ja hoor, daar waren ze weer, alle oude vertrouwde koppen uit de kroeg, die nu eindelijk officieel weer open was. Iedereen zielsgelukkig dat we weer normaal mochten doen. Nee, niks ‘nieuw normaal’, er werd gezoend en handen geschud als vanouds, geen mondkapje of desinfecterende handgel te bekennen. Er waren misschien wat tafeltjes verwijderd van...

Het musje is gevlogen!

Weg. Zomaar ineens, van de ene dag op de andere. Het hele dorp is er nog steeds confuus van. Ik hoorde het van de Servische chef zelf, op de parkeerplaats onderaan het feodale château naast de boulesbaan. Hij stapte net zijn auto uit met wat vergeten boodschappen, die anders het Musje gedaan zou hebben. Ik...

Binnenwipper

Het is zomer op het dorp, zwaar zomer. In de kroeg hangt een landerige sfeer, zo tegen twaalven. De meeste stamgasten die zojuist nog met een apéro-glaasje aan de toog hingen zijn alweer op huis aan voor de lunch en een aansluitende siesta. Arbeiders; vroeg op, vroeg eten, stukje slapen en als het heetst van...

Open het dorp-dag

Altijd leuk, zo’n eerste echte ‘open het dorp-dag’. Ik bedoel, vandaag was het zo’n fantastisch mooie dag dat het dorp besloot uit de winterslaap te kruipen, waardoor niet alleen de kroeg de parasols ineens op het terras had staan, maar zelfs de champêtre in korte mouwenpolo liep te folderen (beetje bijverdienen, van zijn officiële maandvergoeding...

Verstild geluk

Rustgevend ratelenden de rolluiken van de tabac en de ertegenover gelegen épicerie aan het minieme pleintje van het dorp naar beneden. De laatste habitués verlieten het zondoorstoofde café-terras: “bon app, à plus.” De altijd accurate torenklok begon aan de slag van twaalf, hoewel het al tegen half een liep, en bleef gewoontegetrouw halverwege het klokkenspel...

Do you play cricket?

Ik was nog amper in mijn nieuwe dorpje ingehuisd, het was terrasjesweer, dus dat dorp moest dringend verkend worden. Je weet maar nooit of er in zo’n mini-gehucht niet toevallig een adresje zit waar lekker gekookt wordt. In het café, waar ik had aangelegd toen de verhuizers nog onderweg waren, had ik meteen al gehoord...

Crime passionnel

“Het was m’n buurmeisje.” Madame Mahmoud sloeg haar ogen neer terwijl ze het zei, ik kon haar plaatsvervangende schaamte bijna voelen. “Une Arabe”, voegde ze er ten overvloede aan toe. Toen kwamen de tranen en ik voelde me oneindig lullig dat ik ernaar gevraagd had. Maar het is ook niet niks, een moord op het...

Kasia

“Die ken ik!”, dacht ik toen ik de serveerster van het restaurant boven in het dorp ondanks de hitte op een drafje voorbij zag komen. “Nou en of ik die ken” wist ik zeker toen ik even later haar klaterende lach aan een van de tafeltjes hoorde opklinken; geen misverstand mogelijk, dat was Kasia. Ze...

Tanken op het dorp

Er moest een lullig tankje benzine voor de debrousailleuse. Dat haal je op het dorp, bij de dorpspomp die sinds een jaartje bestaat uit een diesel- en een 95 sans plomb-betaalautomaat. Omdat Patrick, de garagist, de boel in zijn eentje moet runnen sinds zijn vrouw -die voorheen de kassa bediende- na de geboorte van hun...

Een hoogbejaarde met ballen

Het gebeurt me niet vaak dat me door een bijna honderdjarige de buitenspelval wordt uitgelegd. Maar het overkwam me dit weekeinde. Heel gedecideerd vertelde Trees -de vieve weduwe van een beroemde Cobra-schilder- me haarfijn hoe die in elkaar stak. Dat wist ik wel, ik ben niet voor niks sportverslaggever geweest, maar het was een genoegen...
Scroll naar top