Renée Vonk

Tag: kat

Kat aan het lijntje

“Ho ho, waar gaat dat heen?” sprak ik de kat streng toe toen hij door zijn hoogstpersoonlijke kattenluikje in de keukendeur naar buiten dacht te sluipen. “Dat gaat zomaar niet. Er zijn EU-regels, en die zeggen dat een huis-tuin-en-keuken-kat niet zomaar meer naar buiten mag. Een beetje vrij rondlopen? Vergeet het maar! Aan de lijn...

Katte-Bach

Als ik er over nadenk, heb ik maar een raar soort kat in huis gehaald, zo’n jaartje geleden. Ché heet ie, zo gedoopt door de echtgenoot toen hij (die kat hè) nog een moppig bolletje pluis was, maar al wel heel precies wist wat ie wilde. En dat duidelijk maakte ook: “’t Is een guerillero.”...

Open brief aan Mark Rutte

“Dag meneer Rutte, Beetje laat vandaag met m’n column, die u natuurlijk wekelijks leest. Heeft ermee te maken dat ik ook met een kabinetsformatie worstelde. Bij mij binnen 48 uur geregeld, bij u iets van tweehonderdzoveel dagen. Voor zover ik het na een kwart eeuw Zuid-Frankrijk allemaal nog gevolgd heb. Oké, u heeft 4 coalitiepartners...

Kinderfeestje

  ‘O god, ik ben ingeburgerd’ dacht ik toen me vorige week op het dorp door een Parisienne (er stond 75 op het kenteken) de weg gevraagd werd naar de Lidl. Ik weet van geen Lidl, althans niet hier in de buurt, maar het feit dat een française me voor een ‘local’ hield vond ik...

Een kat met stierenballen

Zoals het hoort in deze contreien doen we op zondagen met enige regelmaat een lunch buiten de deur. Geen toestanden, iets lokaals op het dorp. Of een dorp verderop. Doorgaans heb je in het naseizoen ruim de keuze. Maar nu was het herfstvakantie, en druk. Bij de meeste eethuizen wordt dat opgelost door de tafeltjes...

Gevederde vrienden

Het zal wel weekhartige onzin zijn, maar gedurende de wintermaanden voer ik de vogeltjes een beetje bij. Dat viel in het begin nog niet mee. Omdat er hier met regelmaat een paar weldoorvoede buurtkatten rondsluipen die zo’n vederdosje -gewoon voor de lol- best een kopje kleiner willen maken, hing ik vetbollen in de jasmijn die...

De man met het mansbakje

Uit eten op het dorp met goede vrienden, altijd meer dan okay. En als ze nog een beetje ‘vers’ in de buurt zijn, willen ze vanzelfsprekend ook dat dorp zien waar je altijd over loopt op te scheppen. Het is een mooi gehucht, officieel geklasseerd als ‘un des plus beaux villages de France’ (klik en...

Muguet: traditie met een luchtje

Ik zit nu al een tijdje naar het potje muguet op mijn bureau te staren. Dat staat daar niet omdat ik de uitbundig geurende meiklokjes bij me in de buurt wil hebben, maar vooral omdat ik vorig jaar aan zo’n zelfde potje twee doodzieke honden heb overgehouden. Het viervoetig gespuis had de takjes van tafel...

Requiem voor een vrijbuiter

Ik heb een paar honden. En tot vandaag een kat. Ik ben een hondenmens en over het algemeen doe je -geloof ik- in honden óf katten. Ik heb ook nooit voor die kat gekozen, ik heb hem geërfd. Mijn beste vriendin hier, ging dood en toen was er Dropje. Een zwart-witte Felix-variant. Mijn vriendin was...

Een aanleunkat met sterallures

Sinds enige tijd wordt het huishouden gedomineerd door een aanleunkat. Nou ja, katje. Een minuscuul straatschoffie, dat op zekere avond zomaar het terras overstak en schielijk weer in de duisternis verdween. Dat zo’n mormel langsloopt is überhaupt opmerkelijk. We leven samen met twee uitbundig-jonge honden en een stokoude, maar tamelijk indrukwekkende bastaardherder, plus een buitengewoon...
Scroll naar top