Gastcolumn

Je lacht wat af met La Poste

Nooit denk ik: laat ik het zelf maar doen, La République. Juist niet. Want ik ben - in geringe mate - Frankrijk-fan omdat er in dit land gelukkig véél te beleven valt in het theater van de lach & de flauwekul. Onzin boeit me. Waarom weet ik niet. Wél dat ik me minder op m’n...

Een grapje, monsieur le president!

(klik op de afbeelding om hem te vergroten) Met meer dan enige welwillende belangstelling volg ik al een tijdje de activiteiten van monsieur Michel-Ange Flori die in Sanary (Le Var) woont. Want hij krijgt mij steeds even aan het lachen, en president Macron juist niet. Even toelichten. Die meneer Flori is een succesvolle zakenman en...

Bistro’s van sterrenchefs: betaalbaar top uit eten

Niet elke dag hoor, maar met enige weemoed denk ik terug aan de ‘routiers’ die je vroeger overal langs de weg tegenkwam. De min of meer garantie van uitstekende, veelal moestuin- en/of grootmoeder-gebonden maaltijden waarvoor je een relatief schijntje neertelde. Je wist toen nóg twee dingen zeker: dit gaat niet zo vlug als de wierdeweerga...

Liberté, égalité, doe er wat mee

De cartoonist Ruben Oppenheimer had dezer dagen in de Nederlandse krant NRC wel een aardig rijmpje onder z’n desbetreffende tekening: “Liberté, égalité, ik zit er niet mee”. Liberté, égalité, fraternité (vrijheid, gelijkheid, broederschap), de 3 trefwoorden van de Franse Revolutie (1789) en nog altijd het ‘statement’ in de publieke uitingen van de staat. Maar afgelopen...

Armagnac: met dank aan die Hollanders

(klik op de foto's om ze te vergroten) Ook in sjieke restaurants wordt - is mijn ervaring - na afloop van een mooie maaltijd nog maar zelden een digestief bij de koffie besteld. Dat was vroeger wel anders. Van mijn grootvader heb ik geleerd dat de Olympische finale van een serieus diner impliceert dat heren...

De peepshow van Van Gogh

Ofschoon ik in nul of nog mindere mate gebukt ga onder de gedachtenkronkel die als francofilie in psychiatrische kring bekend staat, ben ik ‘normalement’ wel op m’n gemak in dit lekker eigenwijze land. Ook en vooral omdat er elke dag in de sector onzin wel wat te lachen valt. En heel soms zelfs als je...

Bergmeren: op zoek naar verkoeling en een frisse neus

Dezer dagen eigenlijk voor het eerst knap warm in Frankrijk. Graadje of 35 in het zuiden, in Parijs tegen de 30. Ondanks corona is het toerisme al aardig op gang gekomen, vooral dankzij de Fransen zelf. Het moeten nog ‘Zwarte Zaterdagen’ (31 juli en 7 augustus) worden, maar nu al is het ongeveer elke zaterdag...

Het Franse nieuws gehaald

In Frankrijk hoor of zie je in het nieuws heel zelden iets over Nederland dan wel België. Naar Frans idee Madurodam-naties met een kabouterbevolking, alleen interessant met het oog op de toeristen-euro’s. En de laatste anderhalf jaar worden die landjes ook wel in corona-verband genoemd, meestal niet in positieve zin. Of soms ook wel, heel...

Betaalbaar eten aan zee

Het kon dus weer, even iets eten aan het strand. Ik geloof dat ik in september de zee voor het laatst zag. In die periode kreeg ik een mailtje van een vriend die nog ‘pré-lockdown’ onder ideale omstandigheden prima had gelucht bij Le Cabanon in Roquebrune-Cap-Martin (Alpes-Maritimes). Verbaasde me niks, ik was er eerder een...

De president wil ‘decent’

Altijd wat in dit land, gelukkig maar. Misschien koester ik ook een zekere sympathie voor Frankrijk en de Fransen omdat nationale opwinding vaak nergens over gaat. Zo liet de President van La République in een interview met het damesblad Elle noteren dat hij van mening is dat onderwijzers en leerlingen op school ‘decent’ gekleed moeten...
Scroll naar top