Gastcolumn

Weg van de stress?

Het tolkaartje, dat een klein stukje uit z’n gleufje steekt, lacht me recht in mijn gezicht uit. Ik heb mijn auto net iets te ver van het kaartspuugapparaat stilgezet. Met één voet op de rem om ongewenst rollen te voorkomen, reik ik zo ver als ik kan uit mijn raampje, maar de veiligheidsgordel gaat in...

Frankrijk opgesplitst

“Elk nadeel heeft z’n voordeel”, aldus de Erasmus van de vorige eeuw. Als beknopt opgeleide ben ik in geringe mate fan van ‘denkers’; wie straks de Tour wint, dat gaat toch óók en vooral ergens over? Maar die nadeel/voordeel-formule van de Einstein van de stadions heeft wel wat, realiseerde ik me dezer dagen. Ik ben...

Een ontmoeting, in het Vlaams

Hij stopt me een flyertje in mijn hand: ‘oude munten, postzegels, speelgoed, horloges en allerlei, met zijn naam en telefoonnummer erbij. Claude staat voor me op een gemotoriseerde step waarvan zijn klein wit hondje net is afgesprongen. Hij komt kijken naar de auto die we willen verkopen. ’t Is een figuur, amai. Hij is veels...

Mail uit Parijs: vlooienmarkt in de stoppenkast

Een vers mailtje van mijn vriendin Julia Fortuin. Ze woont sinds een jaar of acht in Parijs en begon daar ooit met een blog over het Parijse leven. Ze is UX/UI designer, schrijver en illustrator. We houden elkaar op de hoogte van onze ervaringen, zij in de lichtstad stad, ik op het platteland. Hi Renée,...

Handelsreiziger in Frankrijk

Veel mensen die je spreekt hebben een mening over ‘de’ Fransen, maar volgens mij zijn er geen ‘de’ Fransen zoals er ook geen ‘de’ Nederlanders zijn. Een Maastrichtenaar is anders dan iemand uit Leeuwarden, ik noem maar wat, en ik vind dat juist leuk! Wat dat betreft ben ik dus een bevoorrecht mens want ik...

Een voetbalshirt

Het bestaan in Frankrijk is nog een heel gedoe als je ernaar streeft je lachen in te houden. Al zijn er ook veel mensen in de divisie Somber die vooral hoofdschuddend naar het malle land kijken. Ze hebben vast gelijk, het komt nooit meer goed met het ooit zo opwindende paradijs van de charme. Al...

Al die dieren ‘en Provence’

De eerste kennismaking met een Provençaals beestje is meestal voor iedereen de cigale. Het mannetje dat met zijn gezang het vrouwtje wil verleiden. Wel een romantisch idee, dat er in je tuin diverse mannetjes zo vreselijk bezig zijn en hun best doen om een vrouwtje te verleiden. Als ik dan op mijn terras zit met...

De grenskwestie

Nu het voornamelijk de Fransen zelf zijn die in deze corona-periode de Côte d’Azur verkennen, is ineens een verroest debat weer opgelaaid: waar begint en eindigt die Côte eigenlijk? Je zou denken dat die mensen zeker nu iets anders aan hun hoofd hebben, maar ja. Fransen op vakantie en ook nog min of meer gedwongen...

De claxon van de pianojuf

Toen we hier net kwamen wonen, negen jaar geleden, was één van onze hoogste prioriteiten: integreren in het Franse dorpsleven. Wij zouden niet van die buitenlanders worden die samen gingen klitten met onze eigen taalgenoten, we kenden al een aardig mondje Frans en daar waren we trots op. We gingen naar alle dorpsfeesten en diners...

Mail uit Parijs, via Normandië

Een nieuw mailtje van mijn vriendin Julia Fortuin. Ze woont sinds een jaar of acht in Parijs en begon daar ooit met een blog over het Parijse leven. Ze is UX/UI designer, schrijver en illustrator. We houden elkaar op de hoogte van onze ervaringen, zij in de lichtstad stad, ik op het platteland. Hi Renée,...
Scroll naar top