Cannes? Niet te filmen, zóooo politiek!

Tja. En dan wint Apichatpong Weerasethakul met zijn ‘Uncle Boonmee’ de Palme d’Or van het toch al controversiële Filmfestival van Cannes. En dan vraag je de jury, onder voorzitterschap van Tim Burton, na afloop wat dan wel de doorslag gaf om deze Thaise film de hoogste onderscheiding toe te kennen. “Nou, eh, het is wel een beetje een vreemde en mooie droom.” De rest van de jury kwam niet verder dan: “’t Is wel een film met compassie, toch?” “Indrukwekkend.” “Iets van onsterfelijkheid?” “En ook wel héél dichtbij, toch wel.” En helemaal niemand die zei dat hij er geen snars van had begrepen en dat het gewoon weer eens tijd werd om een rare buitenlandse film tot winnaar te bombarderen, zodat de focus dáárop gericht was, en niet op de vele incidenten (zie vorige blogs hieronder) die het festival toch al ontsierden.
Ter info: Uncle Boonmee gaat vooral over het leven na de dood, waarbij geesten en nog levende karakters in poëtische zweverij wedijveren in wie waar woont, of juist niet, en hoe je oversteekt van de ene -surrealistische- wereld naar de andere, gestoffeerd met prinsessen en kikkers, waarschijnlijk beide op zoek naar eeuwige jeugd, in een filmische jungle die voor de eenvoudige kijker net zo ondoordringbaar blijft als de naam van de regisseur onuitspreekbaar. Vandaar dat hij zich in Cannes kortweg Joe liet noemen. Volgens filmrecensent Philippe Dupuy van de Nice Matin is het “knap als je hier chocola van kunt maken” en lijkt het winnende oeuvre meer op ‘video art’ dan op een heuse film.
Intussen moet vanzelfsprekend ook het Franse ego gestreeld worden, want ‘Cannes’ is en blijft een feestje van hier. En dus ging de ‘Grand prix du jury’ naar ‘Des hommes et des dieux’ van regisseur Xavier Beauvois en ging Juliette Binoche aan de haal met de onderscheiding voor beste vrouwelijke actrice in ‘Copie conforme’. Noblesse Oblige, ten slotte. ‘Hors-la-Loi’ van de Algerijnse regisseur Rachid Bouchareb (zie hieronder) wordt niet eens genoemd. Maar die film heeft dan ook al genoeg stof doen opwaaien, én tot nadenken opgeleverd. Voor een impressie van Uncle Boonmee, klik op de kop van dit bericht.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: