Watersnood in de Var: de voorlopige balans


Vandaag hebben we onze eerste watersnoodrampdoden begraven. Onder wie Jean-Pierre Barbeau, een 71-jarige fietsveteraan, de steun en toeverlaat en de inspirerende kracht achter de Vélo club dracénois. Jean-Pierre zou aanstaande zaterdag zijn 50-jarig huwelijksfeest vieren, temidden van zijn kinderen en kleinkinderen. In plaats daarvan werd het een indrukwekkende afscheidsdienst in l’église de la Sainte Famille in Draguignan, waar ook burgemeester Max Piselli acte de présence gaf.
De meer dan driehonderd aanwezigen hielden het niet droog, toen de kist van Jean-Pierre onder een ereboog van door clubleden omhooggestoken fietswielen naar buiten werd gedragen, op de tonen van Yve Montants chanson ‘À bicyclette’: Quand on partait sur les chemins, nous étions tous des gamins, à bicyclette. On ne mettait pas pied à terre, quand on roulait derrière Jean-Pierre, on était fiers… à bicyclette. (Klik op de kop van dit bericht om het te horen.)
En dit is nog maar het begin, er zullen nog vele tranentrekkers volgen. Bovendien zijn er nog steeds drie vermisten.
Intussen is men voorzichtig begonnen met het opmaken van de balans van de materiële schade. Die wordt nu al geraamd op zo’n € 700 miljoen, uit te keren aan de ruim 45.000 getroffenen die intussen zijn geregistreerd, waaronder circa 1000 grote bedrijven en kleine entrepreneurs. En er zullen nog veel meer claims volgen. Bovendien hebben we het dan nog niet gehad over de schade door gederfde inkomsten, of dokterskosten door opgelopen trauma’s en lichamelijk letsel.
Buiten de raming valt ook de schade aan wegen, oeververbindingen en rivierbeddingen, voorlopig begroot op € 35 miljoen. “Maar dat bedrag moeten we dagelijks bijstellen”, verklaart Jean-Pierre Camillieri van het Conseil Général du Var. Over de totale kosten van het herstel van elektriciteits- en telefoonleidingen en riolering, plus de gigantische opruimingsoperatie (autowrakken, huisraad, puin) die aan het herstel vooraf gaat, durft niemand vooralsnog wat te voorspellen. Maar er wordt inmiddels wel met man en macht aan gewerkt om de Var -en met name Draguignan- weer min of meer bewoonbaar te maken. Vooral door de vele vrijwilligers die met bewonderenswaardige vasthoudendheid dag in dag uit in touw zijn om huis na huis te ‘ontbaggeren’ en waar mogelijk huisraad te redden.
En er is een gigantische solidariteitsactie aan de gang vanuit het hele departement: overal staan collectebussen, zijn er verzameldepots voor kleding, meubels en huishoudelijke artikelen, kinderspeelgoed en wat een mens nog meer kan ontberen. Op elk gemeentehuis kunnen cheques worden ingeleverd voor het Rode Kruis, dat nog steeds voor noodhulp zorgt.
Météo France doet ook een duit in het zakje: in 2013 krijgen we drie nieuwe radarposten die het mogelijk moeten maken noodweer eerder te signaleren, zodat er op tijd gewaarschuwd kan worden. Tot die tijd moeten we blijkbaar maar gewoon een nat vingertje in de lucht blijven steken.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: