Een rotzooiende relmuis

Vorige zomer werd ik nog knettergek van ze. Bijna geen nacht ging voorbij of er werd wel een uitbundig feestje op zolder gevierd, bij voorkeur pal boven de slaapkamer. Loirs, relmuizen. Ze slapen zeven maanden per jaar, van oktober tot mei, maar daarna halen ze de schade ruimschoots in. Vanzelfsprekend ’s nachts, en bij voorkeur middels een flinke partij pokkenherrie. En niets hielp om ze te verjagen. Gesloopt was ik, toen ik in oktober aan m’n eigen winterslaap kon beginnen.
Maar dit jaar is het nog steeds onwaarschijnlijk rustig op zolder. Ik begon al te geloven dat ze wellicht verhuisd waren. Tot gisterenavond. Een mooie avond, we aten buiten. En omdat dit de Provence is, begon de maaltijd laat en duurde lang. Bij de bosaardbeitjes toe, was er ineens geritsel hoog tussen de balken van de overkapping. En ja hoor, daar waren ze weer! Een tweetal slimme snuitjes tussen de dakpannen van het terras bekeek met onverholen nieuwsgierigheid de verrichtingen aan tafel. Ik besloot ze te negeren, ruimde de tafel af, zette Bach op en serveerde de koffie terwijl mijn echtgenoot de riante krantenoogst van de afgelopen dagen min of meer eerlijk verdeelde. Olympische Spelen, en een ‘facteuze’ die alleen bezorgt als het háár uitkomt; we hadden wat leeswerk in te halen en dit was er een aangename avond voor. Maar me echt concentreren lukte niet. De relmuizen bleven het gedoe daar beneden belangstellend gadeslaan, en zoiets voel je. Ik gluurde dus meer dan regelmatig omhoog om te zien of ze er nog zaten. Ze weken geen duimbreed. Eén van de twee begon zich zelfs op z’n gemakje te wassen, van spitsneus tot pluimstaart.
Bon, dan moesten ze het zelf maar weten: ik ging ze gewoon wegkijken. Na een partijtje over en weer staren begon er zowaar eentje een beetje te schuifelen, keek zijn metgezel nog eens aan en zette er vervolgens de sokken in. En toen zag ik het! Aan z’n staart. Dat wás geen relmuis! Dat was een bosmuis! De huisrelmuis ging vreemd met een ordinaire bosmuis. En nog een dikke ook: eentje die lang niet zo soepel en in de verste verte niet zo acrobatisch was als de slanke zevenslaper. Vandaar natuurlijk, dat ook die niet meer op de moeilijk toegankelijke kruipzolder woonde: zijn/haar geliefde kon daar onmogelijk komen. Ze moesten het doen met een liefdesnestje buitenshuis.
En nu maar hopen dat die verhouding nog een tijdje duurt, in elk geval tot oktober. Dan mag die overspelige loir wat mij betreft best weer op zolder winterslapen. Slápen dus. En in mei graag wegwezen! Rotzooien doe ie maar ergens anders.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

21 gedachten over “Een rotzooiende relmuis

  • ma 13 augustus 2012 om 18:14
    Permalink

    Ha,ha heel grappig ! Ook wij (in de provence) konden niet slapen van de herrie , alsof er een stelletje inbrekers tussen de dakpannen en het plafond bezig waren een ingang naar binnen te vinden …. Nu een apparaatje aangeschaft via internet dat hoge sonoren afgeeft, die wij niet waarnemen maar zij wel, en daar voelen ze zich helemaal niet fijn bij. Ze hebben dus de knapzak ingepakt en zijn verhuisd zonder een adreswijziging achter te laten. Heb wel begrepen dat je het apparaatje nog een aantal weken aan moet staan want de beestjes zijn nogal honkvast en trouw ;-) Hetzelfde geldt voor steenmarters.
    Kijk op internet bv bij “steenmarters .nl ”
    Slaap lekker
    Coco

    Beantwoorden
    • ma 13 augustus 2012 om 19:04
      Permalink

      Dag Coco,
      Helaas is die zonder niet toegankelijk voor mensen; ik kan er dus ook geen sonor apparaatje neerzetten.
      Nou ja, voorlopig is het rustig. ;-]

      Beantwoorden
      • di 14 augustus 2012 om 11:31
        Permalink

        Bij ons ook niet toegankelijk heb het ding dus er zo dicht mogelijk onder gezet en dat hielp ook….nu misschien een tip voor als ze weer terug komen. Hoe zullen de nakomertjes er uit zien van deze vreemdgangers? Kunnen we een foto verwachten als het zover is? Ben benieuwd! À Bientot ,
        Coco

      • di 14 augustus 2012 om 11:39
        Permalink

        Ik ga zeker zo’n apparaatje aanschaffen, mochten ze terugkomen.
        En wat die nageslachtjes betreft…. zouden die er wel komen? Meestal mislukt zo’n cross over.
        Bovendien: misschien zijn die twee wel van de herenliefde, of de damesamour. ;-]

  • ma 13 augustus 2012 om 19:15
    Permalink

    is een huiskat iets voor je?
    zo’n mooie, arrogante, trotse, eigengereide, zelfingenomen, stevige boerenkater ??
    niet om nu meteen slachtpartijen aan te richten
    puur ter afschrikking

    Beantwoorden
    • ma 13 augustus 2012 om 20:42
      Permalink

      Dag Maaike,
      Zeker wel. We hebben er jaren eentje gehad. Helaas is ie dood en pikken de 3 honden geen nieuwe…..

      Beantwoorden
  • ma 13 augustus 2012 om 19:15
    Permalink

    Lieve Renéé, niet zo jaloers, gun die beestjes hun pretje en kun je misschien Bach via een draadje naar de zolder sturen, zijn ze gek op en het kalmeert.
    Grapje, kan me voorstellen dat het irriteert, ik duim voor je dat ze blijvend verkassen.
    Jacqui.

    Beantwoorden
  • di 14 augustus 2012 om 08:32
    Permalink

    ha ha ja vorig jaar klokslag 22 uur begon het op zolder wat een herrie
    nachten wakker in het voorjaar dacht ik oh jee om 22 uur daar zul je ze weer hebben
    niets van dat alles ik zie en hoor ze niet, tot nu toe hé wie weet te heet daar?
    misschien wonen ze in het bos en kom ik ze nog weleens tegen.
    wat een rust………………… heerlijk!!!

    Beantwoorden
  • di 14 augustus 2012 om 10:30
    Permalink

    Ergens in een van de commentaren wordt de tip gegeven een geopend blikje sardientjes neer te zetten. Weet iemand of dit echt effectief is….? Ik kan me er niets bij voorstellen, maar je weet het nooit natuurlijk. Al heel lang hebben wij behoorlijk last van deze vrienden, niet alleen lawaai maar ook grote schade…..niettemin weiger ik met gif of zoiets te werken. Het zou me wat waard zijn een goede, diervriendelijke tip te krijgen

    Beantwoorden
  • di 14 augustus 2012 om 19:47
    Permalink

    Ook wij hadden last van relmuizen of steenmarters (want we hebben ze niet gezien, alléén gehoord)!
    Maar wij zijn er nu al weken van verlost.
    Op deze site:http://media.ultrasonic-ringtones.com/tones/22357.mp3
    hebben een ringtone gedownload die een hoge toon teweeg breng van 22000 herz. Deze toon hebben we dag en nacht constant laten horen, totdat het ongedierte was vertrokken.
    Geen investering nodig: download het geluid > website > rechtermuisklik > opslaan als > via de player op uw computer/laptop herhaald afspelen.

    Sterkte in de strijd.
    Met vriendelijke groet
    Louise

    Beantwoorden
    • di 14 augustus 2012 om 22:50
      Permalink

      Dag Louise,
      Wow, dat klinkt geweldig efficient, maar als ik op de link klik, krijg ik een mooie muzieknoot te zien, belooft er een filmpje gedownload te worden, en gebeurt er verder helemaal niks….

      Beantwoorden
      • wo 15 augustus 2012 om 09:56
        Permalink

        Hallo Renée,
        Wat je ziet als “filmpje” is het MP3 bestand, je hoort niets omdat het 22000herz is.
        Dus, doe als volgt: > website > rechtermuisklik > opslaan als > via de player op uw computer/laptop herhaald afspelen.
        Ik zou je ook het bestand kunnen mailen als je dat wilt. Dit geldt uiteraard ook voor andere belangstellenden. Even een mail naar mij sturen met MP3 bestand als onderwerp.
        Prettige dag gewenst, met vriendelijke groet
        Louise

      • wo 15 augustus 2012 om 11:22
        Permalink

        Dag louise,
        Het is gelukt! Ik zal het zorgvuldig bewaren, voor als ze weer terugkomen. Maar intussen duim ik dat ze wegblijven natuurlijk.
        In elk geval, dank je wel.

  • di 14 augustus 2012 om 19:50
    Permalink

    Ha Ren?e, die zevenslapers zijn inderdaad lastpakken; een vriendin van me in de Creuse heeft er eentje onder de zoldervloer zitten en ze weet absoluut niet hoe ze hem te pakken kan krijgen. Als iemand nog tips heeft, graag!

    Beantwoorden
  • wo 15 augustus 2012 om 08:30
    Permalink

    ze verkopen van dat heerlijke snoepgoed hier ze krijgen er wel buikpijn van en komen helaas te overlijden

    Beantwoorden
  • Pingback: Verboden liefde of vreemd gaan? | werkgroep-zoogdieren-kempen

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: