Formeren op z’n Frans

Formeel ben ik geen Française (al domineren Hugenoten de stamboom), qua mentaliteit inmiddels ruimschoots. En dat wil weleens opspelen. Voorbeeldje: onlangs was ik een paar uur op Schiphol en moest er lunchen met zakenrelaties. Vanzelfsprekend bestelde ik omstreeks twaalf uur -l’heure de l’apéro, nietwaar?- een glas witte wijn. Zelden werd ik door gesprekspartners zo vernietigend aangestaard. Zo, zo, zag je ze denken. Zó vroeg al aan de drank? Ik ben streng calvinistisch opgevoed, maar na meer dan twintig jaar Zuid-Frankrijk heb ik ondertussen enig verstand van ‘joie-de-vivre’. Eerst een glaasje om de smaakpapillen te prikkelen, dan de lunch. Mét een flesje wijn erbij; ik wéét niet beter. Het calvinistisch schuldcomplex ben ik godzijdank wel zo’n beetje kwijt. Ik keek op Schiphol met een schuin oog naar de Nederlandse televisie die nogal onontkoombaar in beeld hing, waarop te zien was hoe heel politiek Nederland over elkaar heen buitelde in een poging een nieuw kabinet in elkaar te timmeren. Uri Rosenthal bleek geen ‘lepeltjesbuiger’ en moest het stokje doorgeven aan de ‘page’ van Trix, Tjeenk Willink. Die ook al geen chocola kon maken van de puzzel links-rechts-midden en andere coalities.
Ik moest meteen denken aan François Mitterand, de eerste president die ik hier meemaakte. Voor hem was politiek liefde en liefde politiek. En ik herinnerde me een uitspraak van Dominique de Villepin, die de verkiezingsnederlaag van de oer-calvinist Lionel Jospin (2002) aldus verklaarde: “Je moet de liefde willen bedrijven met Frankrijk als je president wilt worden”. De kans lijkt me ‘quatre fois rien’ (vier keer nul, zoals ze hier zeggen) dat we ooit zo’n tekst uit de mond van Rutte, Cohen, Pechtold of Halsema kunnen optekenen. Misschien uit die van Wilders, maar dan moet je er weer een zweepje bij denken, dus dat werkt niet. L’exception Française = levenslust, joie-de-vivre, óók in de politiek. Daar helpt geen ‘snuffelstage’ aan. Als je elkaar niet ligt: forget it. U gaat een lange formatie tegemoet.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: