Stroom, geen stroom

Hoewel de wekkerradio het niet deed, werd ik vanmorgen toch min of meer op tijd wakker met een unheimisch gevoel. En jawel hoor, nog in bed stelde ik stroomstoring vast en meteen sloeg de paniek toe. Want ik zou vandaag nog zóveel schrijven en van alles en nog wat mailen; ik ben een kleine ondernemer die klanten op tijd moet bedienen. Zo hoort het als je afspraken maakt vind ik, vast heel ouderwets.
Ik heb in het verleden uiterst positief over de EDF, de stroomleverancier, geschreven. Maar vanmorgen was ik toch behoorlijk pissig op ze. Ik overwoog zelfs even om mijn vervaarlijke herdershond op de EDF af te sturen. Gewoon, voor de vorm: hij is stokoud, aan het dementeren, heeft staar en een gemankeerd gebitje, maar van een afstandje maakt hij nog ruim voldoende indruk. Maar ja, waar had ik hem heen moeten sturen? Dus eerst maar eens uitvinden waarom de stroomvoorziening stokte. Ik belde via mijn mobieltje met het speciale nummer voor uitval en ander ongemak, en werd na het intikken van de postcode prompt in de wacht gezet. Dat duurde, en duurde. Tot uiteindelijk een computerstem wist te melden dat mijn hele dorp tot minstens twaalf uur zonder stroom zou zitten, wegens ‘travaux’. Pardon?
Had dat niet even aangekondigd kunnen worden? Ik zal beslist niet de enige zijn die graag tevoren had geweten dat alles wat op elektra werkt voor uren plat zou liggen. Van boiler en kookplaat, koelkast en diepvries, tot en met computer en internet, toegangspoort en omheining; even later zag ik mijn buurman achter zijn schapen aandraven.
Ik ben eraan gewend dat de stroom uitvalt bij zware regen en/of de mistral. Daar is iedereen hier min of meer op voorbereid als dat dreigt, en neemt tevoren maatregelen. Mijn buurman heeft bijvoorbeeld een generator staan. Maar ja, als de stroom zomaar wordt onderbroken, kan hij die niet op tijd op de elektrische omheining zetten en gaan de schaapjes aan de wandel. We zijn hem maar gaan helpen, tikken kon toch niet. De buurvrouw van een paar huizen verderop zagen we met een laddertje over haar elektrische toegangspoort klimmen om lopend de kilometers naar haar werk in het dorp af te leggen; de auto bleef achter het hermetisch gesloten hek.
Tegen half twaalf floepte de stroom weer aan. En weer uit, net nadat ik computer en randapparatuur weer had aangesloten. Even later weer stroom. En weer niet. En nog een paar keer aan en uit. Daar houden computers niet van, die van mij kreeg dan ook acuut een burnout. Pas na een paar uurtjes rust wilde hij wel weer een beetje meewerken. Maar de ‘livebox’ die de internetverbinding verzorgt zag pas zojuist weer het licht. Ben ik even blij met mijn Blackberry als noodvoorziening! Maar het is natuurlijk wel knettergek dat een modern en welvarend land als Frankrijk tot Derde Wereldniveau terugvalt als er aan het stroomnet geknoeid moet worden. Ik weet inmiddels ook waarover die werkzaamheden gingen: de kabels moeten de grond in om stroomstoringen bij zware regen en/of mistral te voorkomen. Schitterend! Maar leg dan even een noodlusje, of waarschuw tenminste. En gooi de stroom er niet alvast af als het greppeltje nog moet worden gegraven. Maar ja, zoveel logica mag je van een overheidsinstelling natuurlijk niet verwachten.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

8 gedachten over “Stroom, geen stroom

    • wo 2 februari 2011 om 15:22
      Permalink

      Dag Marco,
      Ja, dat hoor ik van veel kanten: heel herkenbaar. En dat is er precies zo treurig aan!

      Beantwoorden
  • di 1 februari 2011 om 20:45
    Permalink

    Wat een stompzinnige zaak eigenlijk he. Ook helemaal niet nodig als ze het vooraf even melden dat het eraf gaat. Maar dan nog… 12 uurtjes sleutelen is wel erg lang.. stagiaire aan het inwerken op noodsituaties? Sterkte !

    Beantwoorden
    • wo 2 februari 2011 om 15:21
      Permalink

      Dag Frans Boerinneke,
      Wat je zegt: stompzinnig. En het had niet eens te maken met een stagiar; een buurman is bij de werkzaamheden gaan kijken en vond maar liefst vijf (!) man die gezellig stonden te keuvelen en verder niks. We noemen het maar ‘beleid’. Ggrrrrr

      Beantwoorden
  • di 1 februari 2011 om 23:22
    Permalink

    ’t Is weer kostelijk geschreven en ook zo herkenbaar. Wij zijn alleen tijdens vakanties in Frankrijk en zelfs in die paar weken mogen wij op gezette tijden ervaren hoe het is om te leven zonder stroom. Bij voorkeur ’s avonds… De kaarsen liggen in een laatje van het buffet en de zaklamp ligt in de keukenla, maar zie daar in het stikdonker maar eens te komen, zonder je 4 x te stoten!
    Enfin, romantiek van het franse huisje noemen we het maar.

    Beantwoorden
    • wo 2 februari 2011 om 15:18
      Permalink

      Dag Lisette,
      Dank je wel voor het compliment. ’t Gaat me niet zozeer om af en toe stroomuitval, maar wel om de boel onaangekondigd zomaar op zwart gooien. Als je stroom nodig hebt voor je werk is de romantiek er bovendien snel af hoor.

      Beantwoorden
  • wo 2 februari 2011 om 09:00
    Permalink

    Hoi Renée,
    Waardeloos deze non-actie van de EDF! Ongelooflijk!Dit kan echt niet (meer).
    Ja, ik herken de stroomuitval bij onweer en ontij. Dat gebeurt best regelmatig. En dan wil het ook nog wel ‘ns haperend gaan. Als de stroom eenmaal terug is dan gaat deze eerst een paar keer aan en uit.
    Maar dit is echt belachelijk en onacceptabel.
    Maar wat moeten we? Met z’n allen dan maar een klacht indienen ofzo? Zou wel moeten helpen maar ik betwijfel of het effectief is. Helaas.
    Heel eerlijk, ik heb geen goede ervaringen met de EDF. Ik vind het een veel te log apparaat dat te veel macht heeft.
    Iets van een heel andere orde maar in die zin vergelijkbaar omdat de communicatie ten enenmale haperde:
    Zo werd een paar jaar geleden de weg, waar onze toenmalige achtertuin op uitkomt, uit het niets in alle vroegte (zomer/heet/dus zeer op tijd beginnen) opnieuw geasfalteerd. En denk je dat wij/de omwonenden hierover geinformeerd waren? Non, pas du tout!
    Zo konden we geen kant op, al helemaal niet met de auto en moesten we tot in de middag wachten tot de weg weer begaanbaar was. Als we van te voren waren geinformeerd dan hadden we ons er op kunnen instellen en hadden we de auto in het begin van het dorp geparkeerd zodat we normaal konden wegrijden.
    Van hetzelfde laken een pak: niet geinformeerd worden zodat een (overheids)instelling zelf wel even de dag van meerdere mensen bepaalt.
    Voor het overige ben ik vooral van tralala en zo relaxed mogelijk maar ik kan niet accepteren dat een ander door desinteresse/slordigheid of wanbeleid jouw dag bepaalt.
    Hoe dan ook, succes en hopelijk hebben je apparaten er niet veel onder geleden.
    Bonne journée,
    Esther

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: