Misdaadjournalist

Er kwam een roemruchte misdaadjournalist uit Nederland op bezoek. Oude vriend, komt eens in de zoveel tijd langs om oude koeien en nieuwe verhalen uit te wisselen. Nou ja, ’t is meer eenrichtingsverkeer want híj maakt van alles mee en ik gelukkig niks. Van Willem Holleeder en de Mocro-maffia tot en met de motorbende Satudara, hij volgt alles, weet overal het fijne van en houdt dat allemaal ook nog eens nauwkeurig bij op zijn blog (http://www.misdaadjournalist.nl). Schrijft het ene crimeboek na het andere, struint alle belangrijke processen af, en reist de halve wereld rond als hij ergens een spoor van te pakken heeft. Hij kent de hele onderwereld en de hele onderwereld kent hem. Je moet het maar durven wat hij doet, hij zou de eerste niet zijn die door het criminele circuit buiten werking werd gesteld.
Het leek me dus logisch dat hij omringd door zwaarbewapende kleerkasten met oortjes in, het caféterras waar we hadden afgesproken zou komen opstappen. Had ik ook alvast voor de zekerheid tegen de kroegbazin gezegd: “Niet schrikken, is een belangrijk iemand, die heeft nou eenmaal bewaking nodig. Doe maar net of je ze niet ziet.” Ze vond het machtig interessant. En beloofde neutraal te kijken.
Natuurlijk hadden we ook thuis kunnen afspreken, maar de laatste keer was alweer drie jaar geleden en intussen ben ik verhuisd naar een nogal onvindbare ‘boshut’ die het zelfs zonder GPS-coördinaten moet doen. Dan ligt de dorpskroeg voor de hand, als afspreekpunt. Ik bestelde alvast het gebruikelijke glaasje rosé, ontwaarde de champêtre die voor het gemeentehuis de orde stond te handhaven (hij keek af en toe naar links en naar rechts het dorpsstraatje langs), en besloot ook die maar even te waarschuwen; je weet maar nooit hoe zo’n wetshandhaver reageert op buitenlandse stoottroepen. Hij knikte bijzonder ernstig bij mijn uiteenzetting en leek zijn doorgezakte rug iets te rechten en z’n vermoeide platvoeten een tikje uit de spreidstand te trekken. Hij zou de boel onopvallend in de gaten houden. En vanzelfsprekend zou hij groot alarm slaan als er gepantserde auto’s met kalashnikovschutters aan boord langs zouden racen. Of zo iets, leek me.
“Nou, je hebt de para-trooper in hem wakker geschud” mompelde de echtgenoot cynisch toen ik weer achter m’n glaasje zat, “hij staat zo’n beetje in de houding!”
“Des te beter”, vond ik, “gaat ie in elk geval één dag niet dood van verveling.”
We bestelden nog een glaasje, de vriend liet op zich wachten. Hij had z’n blog nog moeten bijwerken, vertelde hij toen hij even later aanschoof. Zonder oortjesgorilla’s, slechts vergezeld van z’n frêle echtgenote.
“Waar is je leger?” vroeg de echtgenoot met een vileine grijns mijn kant op.
“Léger?” vroeg de vriend, en barstte in lachen uit. “Als ik dat nodig zou hebben kon ik er beter meteen mee ophouden.” Iets met vertrouwen, relaties en geen gekke dingen doen, voegde hij er nog aan toe, en nam genietend een stevige slurp van de rosé die net door de kroegbazin gebracht was.
Het werd als altijd heel gezellig en we besloten een hapje te eten bij de pizzeria een eindje verderop. Ik ging afrekenen in de kroeg terwijl de rest alvast richting pizzaterras slenterde.
‘Of die belangrijke vriend nog kwam?’ vroeg de kroegbazin, ze had nog helemaal geen dikke bewakingscolonne langs zien komen. Dat gezellige stelletje bij ons aan het tafeltje had daar vast niks mee te maken.
Aj, was ik even vergeten. “Neu”, zei ik laf, geen zin om het uit te leggen: “dat bezoek is om veiligheidsredenen afgeblazen” en haastte me de zaak uit. Toen ik langs de champêtre kwam onderdrukte ik de neiging om te salueren (hij had vast terug gesalueerd) en zei alleen maar: “’t Is afgeblazen. Maar u wordt bedankt voor uw welwillende medewerking.” Hij knikte, liet zijn rug doorzakken tot in de wachtstand en spreidde tevreden zijn voeten. Gevaar geweken. Maar thuis toch maar mooi wat te vertellen straks.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

4 gedachten over “Misdaadjournalist

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: