Een nieuwe tv

Nog ver voordat het in mode raakte, was ik al tamelijk ‘groen’. Wist ik veel. Maar ik gooi nooit iets weg dat nog werkt, of draagbaar is. Zelfs al is het uit de mode of een beetje onhandig in het gebruik geworden. Zo had ik een minstens 15 jaar oude tv van de firma Grundig. Ooit gekocht met het idee dat Duitse ‘gründlichkeit’ het eeuwige leven heeft. En inderdaad, het toestel overleefde tal van verhuizingen en herinstallaties. Stekker in het stopcontact, spelen maar. Maar gistermorgen gaf ie de geest. Zomaar ineens, zonder enige aankondiging. Dat is meer dan vervelend als je dagritme opent met Franse en Nederlandse journaals bij het ontbijt.
Ik heb wel eens jongelui over de vloer gehad die me erop wezen dat mijn tv wel érg gedateerd was. Niks eigentijdse trouvailles als Netflix en internet, gewoon een tv met een paar zenders die me bijpraten. Meer hoef ik niet, ik wil ook geen diepzinnige elektronica in mijn auto. Ik bedoel: ik rem liever zelf.
Ik zat nog te prutsen met de afstandbediening (wel geluid, geen beeld, ook niet na 20 keer proberen) Toen de echtgenoot, die het ochtendrondje met de honden (en de kat) had gedaan, binnenstapte.
“Géén tv?!” Woede en blinde paniek streden om de voorrang. Hij is zo’n junk die geen testbeeldje miste, toen die nog bestonden. Geen tv, geen leven. Je hebt van die mensen.
“Kijk je toch een tijdje via internet.”
Niet echt zijn habitat. Ik ging dus op zoek naar een nieuwe. TV, geen echtgenoot. Ik kwam in een wereld terecht waarin de voertaal technologisch abracadabra is waar je zelfs met een Chinese handleiding niet meer uitkomt. Ik belde een vriend in een dorp verderop die me aanraadde een of andere specifieke tv te kopen. Kon via internet, zou bezorgd en geïnstalleerd worden. Maar op z’n vroegst de volgende dag. Of een dagje later. Geduld is misschien een schone zaak, maar niet in de beleving van de echtgenoot als de tv het niet doet. Hij verwachtte die avond veel van Atletico Madrid tegen Juventus.
De stemming in de huiselijke kring werd grimmiger toen ik op internet intussen ook nog had gelezen dat pétanque niet toegelaten wordt tot de Olympische Spelen van 2024 in Parijs. En zo dom was om dat aan de echtgenoot mede te delen. In het vorige Provençaalse dorp waar we woonden, was hij de enige ‘international’ die deel uitmaakte van de lokale équipe. Pas na een tijdje op de reservebank, dat wel, maar daarover bewaar ik liever het stilzwijgen. Had ik gisteren ook moeten doen, maar ik las hem op internet voor dat breakdance, skateboard en muurtje klimmen waarschijnlijk wél Olympische sporten gaan worden. En pétanque dus niet.
“Altijd weer dat Parijs” schamperde de echtgenoot, die zo ongeveer alles dat naar grote stad zweemt bij het grof vuil zet.
Het was zo ongeveer de genadeklap voor zijn toch al niet optimale humeur. Er moest en zou in elk geval voetbal gekeken kunnen worden vanavond. De dwingende mededeling luidde dan ook dat er “dus niet minstens een etmaal op een nieuwe tv gewacht ging worden.” Amper anderhalf uur later stond ik met een sympa-verkoper in een hypermarché naar tv’s te kijken. Drie kwartier rijden, in mijn Provençaalse omgeving van toen hebben we geen dichtbij-winkels waar je even een breedbeeld kunt ophalen.
Ik koos er maar eentje uit, niet helemaal op de bonnefooi, die vriend had me verteld dat ik op minstens 3 HDMI-poortjes moest letten. Vanwege de schotelantenne, de DVD-speler en misschien ooit dat (inter)Netflix. In de winkel moest ik mijn naam, geboortedatum en postcode opgeven voor ik het apparaat meekreeg. Ik was verbijsterd. Als ik een blik speciebonen of een zak hondenvoer koop, is mijn creditkaart af- en voldoende. Hier stond ik ineens big data op te hoesten waar Marc Zuckerberg een moord voor zou doen. Als een soort Max Verstappen scheurde ik daarna gefrustreerd over de kronkelweggetjes naar huis, de nieuwe tv leek me voldoende ingepakt voor deze gevaren van een race tegen klok.
Weer thuis begon de ellende pas echt. Bij die Grundig van toen stak je gewoon de stekker in het stopcontact en klaar was Kees. Nu werd het een kwestie van zo ongeveer wetenschappelijk onderzoek om het toestel aan de praat te krijgen. Er zat een gebruiksaanwijzing bij in het lettertype –min 2punts, zonder loep niet te lezen. Er ging een wereld voor me open, en meteen weer dicht. Maar ik ben zo iemand die niet tegen zijn verlies kan, ik weigerde mijn deskundige vriend te bellen. Om kwart voor elf die avond riep ik trots tegen de echtgenoot: welke zender wil je hebben?
Atletico Madrid-Juventus (2-0) was al afgelopen.
“Ik ga naar bed.”

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

14 gedachten over “Een nieuwe tv

    • do 21 februari 2019 om 21:21
      Permalink

      Doe je goed. Maar ik moet een beetje bijblijven…

      Beantwoorden
  • do 21 februari 2019 om 19:23
    Permalink

    Zie het helemaal voor mij. Ik heb altijd het idee dat moderne techniek samenspant tegen mij. Niets kreeg ik aan de praat of wist het binnen de kortste volledig op tilt te krijgen. Dus ik was helemaal verbaasd toen ik mijn smart-TV (inderdaad, mét internet en Netflix) via mijn wifi netwerk aan de praat kreeg. Ik was er al van uit gegaan dat mijn zwager bij zijn volgende bezoek aan de Morvan aan de bak moest. Inmiddels heb ik via gedeelde Ziggo-inlogcodes nu 150 zenders binnen bereik, hoewel het mij alleen maar om Ziggo Sport ging vanwege de Formule-1 races.

    Beantwoorden
    • do 21 februari 2019 om 21:23
      Permalink

      Nou Arie, vertel mij dan maar eens waarom ik – elke keer als ik de tv en hey decoderkastje van CanalDigitaal ’s avonds heb uitgezet – de volgende ochtend van alles en nog wat aan codes en andere onzininfo moet doorlopen om het kreng weer aan de praat te krijgen. En elke keer wat anders hè. Ik word er compleet gestoord van.

      Beantwoorden
      • do 21 februari 2019 om 22:34
        Permalink

        Het antwoord is eigenlijk heel simpel. Je moet hem niet 100% uit zetten door de stroom uit te schakelen. Zet alles met de afstandsbediening op stand-by. Er blijft dan een vrolijk rood led-lampje branden en hij/zij/het pakt de volgende ochtend de draad weer op zonder gedoe.
        Ik vind het overigens wel een uiterst conservatief verhaal. Een nieuw TV is toch prachtig? Full-HD mag ik hopen en ook zonder gehoorapparaat prima te volgen.

      • do 21 februari 2019 om 22:53
        Permalink

        Maar dat is het nou juist: hij stáát op stand by!

  • do 21 februari 2019 om 19:24
    Permalink

    Geen tv nodig als je zulke leuke verhalen maar kunt lezen!! Zowel in Nederland als in Frankrijk geen tv!

    Groetjes, Koba

    Beantwoorden
    • do 21 februari 2019 om 21:24
      Permalink

      Bofkont. Ik moet nou eenmaal kijken voor m’n werk. Bijblijven en zo…

      Beantwoorden
  • do 21 februari 2019 om 20:36
    Permalink

    Pracht verhaal weer. Ik heb mijn partner ruim 32 jaar geleden “uitgezocht”op het niet houden van voetbal………………….Maar, hij houdt van Formule 1. (Is iets minder vaak op tv!) Onze oude knarren tv’s, zowel in Nederland als in Frankrijk, zijn ook meer dan 15 jaar oud dus ik weet nu wat ons te wachten staat. Misschien moet ik vast een reserve aanschaffen?

    Beantwoorden
    • do 21 februari 2019 om 21:25
      Permalink

      Ik ben dol op voetbal! Ik heb allen een probleem met al die moderne onzintechniek.

      Beantwoorden
  • vr 22 februari 2019 om 05:00
    Permalink

    Eerst de tv aanzetten en dan ‘source’ en kiezen tussen ‘TV ‘of HDMI (of ‘SCART of…..) dan de decodeur aanzetten en switchen tussen TV of Radio, dan de versterker op TAPE 1 (wegens verouderd model en geen HDMI) en dan, met en beetje geluk beeld en klank…..
    Als ik in B ben en de echtgenoot alleen achterblijft…..neen,bellen doen we normaal niet, maar als hij die hele handel niet aan de praat krijgt…..ik denk dat je het hoort tot in de Provence en leg het maar uit via de telefoon…

    Beantwoorden
    • vr 22 februari 2019 om 09:19
      Permalink

      Gisterenavond laat zweefde er ineens een mededeling in beeld. Dat ik al een tijdje niks aan instellingen gewijzigd had en of dat zo moest blijven of dat alles weer op de beginstand moest. Op afblijven gedrukt. Vanmorgen ging de boel zomaar aan…

      Beantwoorden
  • za 23 februari 2019 om 13:00
    Permalink

    Haha, ik ben ook altijd zo geweest, erger nog, mijn huis puilt uit van al wat ik nog bewaar, tot wanhoop van de kinderen ;-) Zo heb ik nog een mobieltje wat stééds méér waarde krijgt, want het is nl. echt antiék ! Ik kan alleen maar bellen en sms-jes sturen, en da’s voor mij voldoende ! Voor fotos heb ik een fotoapparaat, voor emails een ( ook daterende ) komputer en voor mijn expressies, kommunikatie en artisiteke uitingen heb ik WordPress en Fabook. Plus, groén is mijn lievelingskleur, dus het zit er van jongs af aan ingebakken …
    Groetjes uit de buurt van Toulouse,
    hanny

    Beantwoorden
    • za 23 februari 2019 om 14:47
      Permalink

      Niks mis met goed werkende apparaten. Pas als ze ernstig gaan haperen en repareren duurder blijkt dan nieuwkoop, ga ik eens nadenken over vervanging. Geen behoefte aan het nieuwste van het nieuwste, als het maar doet wat het moet doen.

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: