Home

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland verkrijgbaar zijn, te maken. Zoals al mijn recepten. Meer weten, meer recepten? Klik hier voor mijn kookboek.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Een lekker licht Italiaans/Zuid-Frans gerecht waarvoor je niet lang in de keuken hoeft te staan, zeker niet met deze snelle versie. Met kalfsvlees maak je vitello, met rundvlees vacca.

Voor 4 personen

Ingrediënten:

Voor de vitello/vacca:
20/24 plakjes kalfsfricandeau (fricassée) of rosbief (roti de bœuf)
2 dl droge witte wijn
2 eetlepels fond de veau (poedervorm) of ¼ kalfsbouillontablet
2 tenen knoflook (uit de knijper)
scheut olijfolie

Voor de tonnato/saus:
2 eierdooiers
1 theelepel mosterd
circa ½ liter olijfolie
3 volle eetlepels kappertjes (op azijn)
4 grote ansjovisfilets (op zout/olie)
1 blikje tonijn op (olijf)olie (160 gram)
sap van ½ citroen
scheutje wijnazijn
zwarte peper uit de molen

Bereiding:
Vraag de slager om 20/24 plakjes kalfsfricandeau (fricassée) of rosbief (roti de bœuf) op de snijmachine in plakjes te snijden (beetje dikker dan broodbeleg). De (Franse) slager zal je raar aankijken, maar als je zegt dat het voor een soort carpaccio is, snapt hij het wel.
Maak de saus door 2 eieren te scheiden en de dooiers in een kom te doen. Doe er de mosterd bij en klop los met de mixer. Voeg scheutje voor scheutje -onder voortdurend mixen- de olijfolie toe, net zo lang tot er een dikke mayonaise ontstaat; hoe meer olie, des te dikker de mayonaise.
Hak de kappertjes en de ansjovisfilets (op een plank, met een scherp mes) zo klein mogelijk en doe ze bij het mengsel. Giet de olie van de tonijn en doe die er ook bij; prak de tonijn goed fijn met een vork. Voeg de citroen, de wijnazijn en flink wat versgemalen peper toe en roer alles goed door elkaar tot er een gelijkmatige massa ontstaat. Zet weg (niet in de koelkast!).
Doe een scheut olijfolie in een ruime braadpan, laat even warm worden, doe de witte wijn erbij en knijp de gepelde knoflooktenen erboven uit. Laat goed warm worden (het mengsel moet net beginnen te bruisen) en voeg de fond of bouillon toe; goed roeren tot alles is opgelost. Breng even aan de kook en laat de plakjes vlees er in porties van 5/6 een paar minuten goed in doorwarmen. Verdeel de plakjes over vier borden, leg ze netjes uitgespreid naast elkaar. Verdeel de saus over de plakjes. Lekker als voorgerecht of als lichte lunch, met stokbrood en een salade.

De slachting is weer begonnen: tijdens Pasen vonden in Arles de eerste stierengevechten van het seizoen plaats. De arena was afgeladen vol en het publiek beklom uitbundig de banken tijdens deze ‘hoogmis van de tauromanie’. De minister van cultuur Frédéric Mitterand kan zich in de handen wrijven: marteling en moord lééft in Frankrijk. Zijn voordracht bij de Unesco om het stierengevecht als cultureel erfgoed te laten erkennen, maakt goede kans van slagen. En dat, terwijl nog in november vorig jaar Fréjus besloot dat het mooi geweest was met het bloedbad als volksvermaak (zie hier mijn blogje daarover).
Dierenactiviste Brigitte Bardot reageerde furieus in een open brief, waarin ze Mitterand onder meer ‘le ministre de l’inculture’ noemde, en hem beschuldigde van ‘de grootste klootzakkerij uit zijn carrière’: “U laat zich zo vlak voor de verkiezingen voor het karretje spannen van deze minderwaardige regering die uw salaris betaalt, en die u de genadestoot laat uitdelen aan onschuldige dieren. Stierenvechten maakt géén deel uit van ons cultureel erfgoed; het is dierenmarteling en moord. Cultuur dient ertoe de mens te verheffen; niet om hem aan te zetten tot het uitleven van zijn verwerpelijkste en primitiefste instincten.”
Ik geef Mme Bardot op alle fronten gelijk. Een barbaars volksvermaak uit de oertijd van de beschaving mag in de 21e eeuw geen bestaansrecht meer hebben. Een minister van cultuur die zo’n wreed bloedbad als Frans cultureel erfgoed aanmerkt -ook al kwamen en komen vrijwel alle stierenvechters uit Spanje en Portugal om in de Franse arena’s hun moorddadige kunstjes te vertonen- verdient het om onder de guillotine te verdwijnen. Ook cultureel erfgoed tenslotte.

Vandaag topoverleg in Rome. Sarkozy en Berlusconi staken de koppen bij elkaar omdat ze willen dat het Verdrag van Schengen wordt herzien om de immigrantenstroom uit met name Tunesië tegen te houden. Het komt erop neer dat er -door strengere regels- een dam wordt opgeworpen tegen de ‘tsunami van vluchtelingen’, zoals Berlusconi het noemt. Feit is dat de meeste Noord-Afrikaanse vluchtelingen het eerst voet aan wal zetten op het minuscule Italiaanse eilandje Lampedusa, dat tegen die vloedgolf aan immigranten niet opgewassen is. Maar die ‘aangespoelde’ vluchtelingen kun je niet zomaar terug de zee inschoppen. Met onvoldoende opvangcapaciteit en lange asielprocedures in het vooruitzicht, bedacht Berlusconi een noodoplossing: hij gaf aan zo’n 20.000 Tunesische vluchtelingen een visum voor 6 maanden, waarmee ze het recht kregen om vrij te reizen in de Schengenlanden. En omdat de meeste Tunesiërs vloeiend Frans spreken, is hun einddoel Frankrijk. Dus werd het druk aan de Italiaans/Franse grens en werd Sarkozy boos: volgens hem voldoen de immigranten niet aan de Schengenregels voor wat betreft papieren en geld. Vluchtelingen die de grens tussen Italië en Frankrijk proberen over te steken worden -zoveel mogelijk- tegengehouden; Tunesiërs die zichzelf niet kunnen onderhouden (je moet over minimaal € 62 per dag kunnen beschikken), mogen het land niet in. Maar ja, dan is er ineens de 29-jarige Tunesiër Khalifa Nasri, die voor een stevig precedent zorgt. Afgelopen donderdag werd hij bij het station van Nice opgepakt omdat hij niet kon aantonen over voldoende financiële middelen te beschikken, wat uitzetting zou betekenen. De procureur-generaal van Nice, Eric de Montgolfier, liet de zaak voor het tribunaal komen, ongetwijfeld in de hoop op een uitspraak die Nasri -en met hem tal van lotgenoten- de toegang tot Frankrijk zou ontzeggen. Maar hij had buiten rechter Patrick Véron gerekend. Die vond het verweer van Nasri “ik wist niet beter dan dat ik met deze Italiaanse papieren vrij door Schengen kon reizen” terecht. “Ik zit hier niet om politiek te bedrijven, ik zit hier om recht te spreken”, voegde Véron er nog fijntjes aantoe. En dus hééft Eric de Montgolfier zijn precedent, maar anders dan hij gehoopt had: nu Nasri mag blijven, zullen duizenden andere emigranten zich op zijn voorbeeldzaak beroepen om hetzelfde recht af te dwingen. Een nachtmerrie voor Sarkozy, maar ook voor Berlusconi, want er zal ongetwijfeld een aanzuigende werking vanuit gaan. Vandaar dat Sarkozy en Berlusconi het vandaag op een akkoordje gooiden en samen in een brief aan alle Schengenlanden pleiten voor strengere immigratieregels aan de buitengrenzen en meer macht voor de grenspolitie Frontex.
Maar zover is het nog niet. En intussen wachten duizenden Tunesiërs aan de Italiaans/Franse grens op hun kans om die over te glippen. Dankzij het precedent dat rechter Véron heeft geschapen, mogen ze er gevoeglijk vanuit gaan dat ze zich, ook met hun tijdelijke Italiaanse verblijfsverguning, gewoon in hun droomland kunnen vestigen.

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland verkrijgbaar zijn, te maken. Zoals al mijn recepten. Meer weten, meer recepten? Klik hier voor mijn kookboek.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Mooi Paasweer dus een makkelijk mooi weer-gerecht dat ook vooraf kan worden klaargemaakt en dat je net zo makkelijk meeneemt naar buiten, of het nu de tuin, het park of het strand is.

Ingrediënten:
2 kip- of kalkoenfilets
2 grote vastkokende aardappels
2 ons sperziebonen (in stukjes)
2 tenen knoflook (in plakjes)
1 grote ui (in ringen)
½ rode paprika (ontpit, in dunne reepjes)
½ bosje platte peterselie
1 grote tomaat (in dunne plakjes)
6 eetlepels olijfolie
zout, versgemalen zwarte peper
6 eieren
geraspte parmesan

Bereiding:
Schil en kook de aardappels net niet gaar; snij ze in plakjes. Dop en kook de boontjes beetgaar en snij ze in stukjes. Laat alles afkoelen. Doe 4 eetlepels olie in een ruime koekenpan en bak de filets om en om, in enkele minuten. Neem uit de pan en snij in dunne reepjes. Fruit de ui en de knoflook in dezelfde olie, laat de paprikareepjes en de fijngesneden peterselie even meebakken. Schep uit de pan en laat afkoelen. Doe de eieren in een grote kom met wat zout en de versgemalen peper, en klop ze flink los. Voeg de gekookte ingrediënten toe en roer goed door. Doe nog 2 eetlepels olijfolie bij de gebruikte olie in de koekenpan en laat heet worden. Giet het eiermengsel erin; gelijkmatig over de panbodem verdelen. Laat op laag vuur garen tot de bovenzijde bijna gestold is. Verdeel er de tomatenplakjes overheen. Druk aan en laat nog iets verder stollen. Keer de frittata (omelet) om met behulp van een deksel, dat u over de pan legt, waarna u de pan ondersteboven houdt en de omgekeerde frittata vervolgens weer in de pan laat glippen. Nog even laten nagaren. Opnieuw omkeren en op een groot bord of een schaal laten glijden. Laten afkoelen en in punten snijden. Bestrooi voor het opdienen met geraspte parmesan. Geef er eventueel stokbrood en/of een frisse salade bij. Lekker als lichte lunch met een koel glas rosé.

’t Is paasvakantie, maar dat was de dienst Publieke Werken van Cannes blijkbaar niet opgevallen. Dus werden gisteren de massaal van de zon genietende toeristen door de police municipale van hun handdoekjes geveegd; of ze maar even elders hun kleurtje wilden gaan bijwerken, want het strand moest dringend hersteld worden na de stormschade van de afgelopen winter. En dat kon geen uitstel velen, want men wilde op tijd klaar zijn voor het hoogseizoen.
Of ze dan morgen konden terugkeren?, vroegen enkele overrompelde strandgangers nog. Geen denken aan! De werkzaamheden beslaan maar liefst ruim zes kilometer kuststrook en het zou al heel mooi zijn als die ook inderdaad voor het hoogseizoen opgeknapt zouden zijn.
Had er dan niet eerder begonnen kunnen worden? Nou nee, het stond nu eenmaal zo in de langetermijnplanning. En ja, als het dan ineens mooi weer is tijdens zo’n paasvakantie, terwijl het normaal gesproken meestal regent….., dáár kun je geen rekening mee gaan houden, als langetermijnplanner. En dus werden de stranden van Gazagnaire en Zamenhoff -die als eerste aan de beurt zijn- overgenomen door de bulldozers en werden de badgasten naar de boulevard verbannen, waar het heel erg dringen werd op de (te) weinige terrasstoeltjes. En waar al heel snel heel vervelende scènetjes te zien waren van elkaar uitscheldende vakantievierders, en hun elkaar met emmertjes en schepjes de hersens inslaande nageslacht.
De burgemeester van Cannes heeft inmiddels zijn excuses aangeboden voor het ontstane ongemak, maar bezweert dat ‘het niet anders kan’.
Zou het? Ik durf er bijna een Palme d’Or om te verwedden dat het stuk strand voor het Palais des Festivals wèl op tijd klaar is als op 11 mei het filmfestival begint. Je moet de traditionele blote borstjes van de starletts toch ergens kunnen fotograferen?


Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland verkrijgbaar zijn, te maken. Zoals al mijn recepten. Meer weten, meer recepten? Klik hier voor mijn kookboek.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Ingrediënten (voor ongeveer acht stuks):

Voor de crêpes:
200 gram bloem of zelfrijzend bakmeel
snufje zout
2 eieren
½ liter melk
boter om te bakken

Bereiding:
Zeef de bloem met het zout in een kom en maak een kuiltje in het midden. Breek de eieren in het kuiltje en giet er de helft van de melk bij. Roer vanuit het midden met een garde of de mixer tot een glad beslag. Roer er de resterende melk door. Laat het beslag 30 min rusten.
Verhit een klontje boter op halfhoog vuur in een grote koekenpan met een antiaanbaklaag. Schep een kleine soeplepel beslag in de pan en draai de pan rond zodat de hele bodem gelijkmatig met een dun laagje het beslag wordt bedekt. Laat de crêpe 2 tot 3 minuten bakken tot de onderkant gekleurd is, en de bovenkant vrijwel droog. Keer de crêpe met behulp van een deksel om, en laat nog 1 minuut bakken. Laat de crêpe op een bord glijden. Bak de overige crêpes op dezelfde manier en stapel ze op elkaar.
Vindt u dit te ingewikkeld, koop dan een pak pannenkoekenmix en volg de gebruiksaanwijzing op de verpakking.

Voor de vulling:
1 potje bosbessenjam (hele vruchten, geen toegevoegde suiker)
4 volle eetlepels zachte rozijnen (sultana’s)
1 grote (of twee kleine) zoetzure appel(s)
8 eetlepels appelsap of -cider
4 eetlepels room (geen slagroom!)
vloeibare honing

Bereiding:
Doe de appelsap/cider in een pannetje, voeg er de rozijnen aan toe en laat staan. Schil intussen de appel, haal het klokhuis eruit en snij het vruchtvlees in dunne schijfjes. Doe die ook in het pannetje. Zet het pannetje op laag vuur op het fornuis en laat alles circa tien minuten sudderen. Draai het gas uit en voeg de room toe. Roer alles voorzichtig door elkaar.
Verwarm intussen de oven voor op 180 graden.
Besmeer een crêpe rijkelijk met bosbessenjam. Verdeel er dan wat van het rozijnen/appelmengsel overheen; doe dat zo bij alle crêpes, en probeer alles zo gelijk mogelijk te verdelen. Rol de crêpes op en leg ze naast elkaar in een met wat boter ingevette ovenschaal. Giet over alle crêpes een scheutje honing. Laat alles circa tien minuten warm worden in de voorverwarmde oven.

V’Hello, goodbye

april 14, 2011

Net zo vlug als ze kwamen, gaan ze weer weg: de V’Hello: de 200 fietsen van het huurfietsenplan in Aix-en-Provence. In 2007 was Aix de tweede stad in Frankrijk die zo’n ambitieus ‘velos en libre service’-programma opstartte, met stations verspreid door de stad waar je voor eventjes of wat langer een huurfiets kon halen, om ‘m op dezelfde of en andere plek weer in te leveren. Maar hoewel het eerste jaar veelbelovend afrondde met 33.334 verhuurde tweewielers, kwam daarna de klad er snel in: in 2010 werden er al 10.000 ritjes per maand minder op zo’n V’Hello gemaakt. Te weinig, vindt de gemeente, want er moet op die manier geld bij; elke fiets kost de gemeente 2925 euro. Dus gaat de stekker eruit. Te vroeg, vindt écologiste François Hamy: “Eerst zetten jullie die dingen te vroeg neer, en nu halen jullie ze weer te vroeg weg. Er is hier in Aix nooit een fietsvriendelijke politiek gevoerd: te veel stations in het centrum waar alles op loopafstand is, te weinig fietspaden en te weinig autovrije zônes”, foeterde hij in de gemeenteraad. Maar die hield voet bij stuk. Want volgens wethouder van financiën Gérard Bramoulet bespaart de stad 500.000 euro per jaar door de V’Hello-service op te heffen.
Dat valt nog te bezien, want er zal ook onderhandeld moeten worden met JC Decaux, de mede-investeerder in het fietsenplan die voor 13 jaar tekende en ongetwijfeld gecompenseerd wil worden. Vooralsnog zoekt de gemeente naar ‘une solution à l’amiable’. En als dat niet lukt? “Eh, ja, dan zal het wel een rechtzaak worden”, vermoedt loco-burgemeester Maryse Joissains-Masini. Volgens insiders heeft JC Dexaux een contract ‘en béton armé’. Het rondje hemelfietsen kan Aix dus nog duur te staan komen.