Verlossend water

Ik zag de bui al hangen. Maar nee hoor, wéér niet. Net als de vorige zeldzame keren in de afgelopen maanden. Donkere donderwolken aan de horizon, gerommel in de verte, een enkele lichtflits. En verder niks. Geen regen, zelfs geen spatje. Terwijl alles snakt naar een stevige plens, de wijnoogst dreigt te mislukken en met een paar weken is uitgesteld in de hoop op verlossend water, de olijvenoogst al niet meer te redden is, het hele dorp zucht onder de aanhoudende hitte en je zelfs in de airco-gekoelde supermarché wordt afgeblaft door uitgeputte casssières, trekt nu opnieuw de door Météo France toegezegde reddende onweersbui aan mijn stukje Provence voorbij. Schijnt te maken te hebben met wat ze een ‘micro-klimaat’ noemen en mijn omgeving zou dan een mini-microklimaat wezen. Zal best. Ik vind het raar dat een vriend die in een dorp een paar kilometer verderop woont op zijn facebookpagina hevige regen en zwaar onweer laat zien. Bij mij niet het begin van een druppel.
Ik voel me zo langzamerhand zeer verwant met Jean de Florette, de tragische hoofdfiguur uit de beroemde verhalencyclus L’Eau des Collines van onze grote Provençaalse schrijver en filmmaker Marcel Pagnol (1895–1974). Hij bedacht in 1953 een prachtig filmverhaal: Manon des Sources. Ook toen al kon het gebrek aan regen voor enorme catastrofes zorgen. Die film liep een beetje uit de hand, op een rolprent van 4 uur zat niemand te wachten. Pagnol maakte er toen maar twee boeken van: Jean de Florette en Manon des Sources. In 1985 werden ze alsnog verfilmd door regisseur Claude Berri met een sterrencast van Gerard Depardieu, Yves Montand, Daniel Auteuil, Emmanuelle Béart… Kaskrakers, ruim 7 miljoen bezoekers alleen al in Frankrijk, tot het cultureel erfgoed bestempeld door toenmalig president François Mitterand. Kijk hier maar.
Bon, lang verhaal kort, want je wilt toch weten waar het over gaat, nietwaar?
Burenruzie om een waterbron, broneigenaar wordt doodgemept. Diens erfgenaam – Jean de Florette – wil ook al niet meewerken, buurboeven sluiten stiekem de waterbron af: niemand meer water. En regenen doe het al tijden niet, dus de oogst mislukt en de bronerfgenaam verongelukt als hij uit wanhoop probeert met dynamiet een waterput te slaan. Probleem opgelost, de buurboeven ontstoppen de bron weer en bouwen een florerend bloemenbedrijf op.
Jaren later neemt de inmiddels volwassen dochter Manon van de bronman wraak. Ze blokkeert op haar beurt de bron. De bloemenkwekerij gaat eraan, het hele dorp zit zonder water. Pas als Manon tijdens een processie, een smeekbede van het dorp om regen, stiekem de bron weer openzet is het dorp gered. Want die regen, die viel nog steeds niet.
Nou, en zo voelt het hier dus ook. Elke keer denk je: ‘Ha, nu gaat het hozen!’ En dan drijft de bui weer over, zelfs ‘mijn’ rivier smacht naar een hemelse douche. Gelukkig hebben we in deze moderne tijden waterleiding. Maar ook al wekenlang ‘restrictions de l’eau’, je mag je tuin niet sproeien, je auto niet wassen, een zwembad niet bijvullen. En als het zo droog blijft, volgen er stringentere maatregelen; dan gaat het water echt op rantsoen. Allemaal volkomen terecht, helemaal mee eens. Maar het zou wel lekker zijn als er nu eindelijk eens een buitje viel. Wat zeg ik? Hoosregens moeten we hebben! Verlossend water! Zal je zien dat – áls de hemelsluizen eenmaal opengaan – het allemaal weer zó buitenproportioneel is dat we massaal onder water komen te staan. Was ik Manon des Sources maar. Kon ik het zelf regelen. Al raadt de echtgenoot een regendansje af.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler.

18 gedachten over “Verlossend water

  • do 22 augustus 2019 om 17:11
    Permalink

    Tja… in Nederland was ‘hier en daar een bui’ altijd ‘hier’ en nu is het meestal ‘daar’. Bij ons aan de kust hebben we gelukkig nog de morgendauw en is het gras nog groen.

    Beantwoorden
    • do 22 augustus 2019 om 18:06
      Permalink

      Tja, hier is het ook vooral daar…

      Beantwoorden
  • do 22 augustus 2019 om 17:21
    Permalink

    Hier in Lorgues ook Géén drup….. mijn handen doen wel pijn…. dus hopelijk morgen een fikse plensbui… oh… de bomen, plantjes en struiken smachten naar een of liefst meerdere regenbuien.

    Beantwoorden
    • do 22 augustus 2019 om 18:06
      Permalink

      Eerst zien, dan geloven zo langzamerhand.

      Beantwoorden
      • do 22 augustus 2019 om 20:04
        Permalink

        Renée eergisteren in Salernes binnen 15 minuten 22mm regen. Ik kan het middels video en foto aantonen indien gewenst

      • vr 23 augustus 2019 om 10:13
        Permalink

        Ik geloof je op je woord Jos. Maar hier toch echt geen druppel…

  • do 22 augustus 2019 om 20:08
    Permalink

    Hallo Renee, wat een verhaal, ik dacht al meteen aan Jean de Florette toen ik de eerste zinnen las en prompt schrijf je erover!
    Wat een topfilm en deel twee Manon de Source ook, geweldig, echt een aanrader voor diegene die de film nog niet kent. Zelf al diverse malen gezien. Deze zomer nog in Mirabeau geweest om de fontein daar te bekijken met Manon op de rand van de fontein. We hebben geluncht in het naast gelegen eettentje, geweldig mooi pleintje met alle herkenbare punten van de film, de film zag ik oewoon weer voor ogen, maar nu zat ik er…… We aten een overheerlijke burrata salade, top zo lekker. Als kers op de taart kregen we een fotoboek te zien van de opname dagen met Gerard Depardieu als jonge blonde god en alle andere acteurs, zo leuk om dit te mogen zien. We hadden een gesprek met de kok/eigenaar van het eettentje naar aanleiding van een poster van Jean de Florette op de toiletdeur en toen kwam hij met het fotoboek. Zo ontzettend leuk, onder het genot van een heerlijke café op het terras genoten van het fotoboek.

    Ik wens je heel veel sterkte de komen tijd met de droogte, haal een voorraad flessen water in huis.

    Yolande

    Beantwoorden
    • vr 23 augustus 2019 om 10:15
      Permalink

      Ik ben het helemaal met je eens: topfilms. Wel heel erg leuk dat je zelf in het decor gezeten en gegeten hebt. Voor vandaag is er alweer onweer beloofd, we zullen zien, maar ik heb er weinig vertrouwen in. Op mijn onweerkaart zie ik die bui ergens boven Corsica hangen.

      Beantwoorden
  • do 22 augustus 2019 om 20:11
    Permalink

    Ik woon in een klein dorp in de Haute Marne en bij mij regent het de laatste maanden ook nooit, mijn dochter woont 12 km. verderop, ze zegt dan” regende het bij jou ook zo”, nou nee dus, bij haar is het gras nog groen. Het heeft ook voordelen, ik hoefde de hele zomer niet te maaien. Straks gaat het misschien wel weer maanden regenen, het is altijd wat?
    Groet Adriana

    Beantwoorden
    • vr 23 augustus 2019 om 10:17
      Permalink

      Ook zo’n microklimaatje dus. En je hebt gelijk, er is altijd wat om over te mopperen.

      Beantwoorden
  • do 22 augustus 2019 om 23:49
    Permalink

    Een processie organiseren en een erfgename van Manon des Sources inhuren?
    Ik opteer toch, ondanks de bezwaren van jouw man, voor een regendans van jou.

    Droge groet,

    Beantwoorden
    • vr 23 augustus 2019 om 10:18
      Permalink

      En van mij een heel droog ‘nee’. ;-]

      Beantwoorden
  • vr 23 augustus 2019 om 08:36
    Permalink

    Geweldig artikel, leuke wanhoop….

    Beantwoorden
    • vr 23 augustus 2019 om 10:18
      Permalink

      Merci! En maak er maar leuke puinhoop van Fred.

      Beantwoorden
  • vr 23 augustus 2019 om 10:25
    Permalink

    Film nooit gezien. Boeken wel gelezen. ‘La gloire de mon père’ is ook zeer goed.

    Beantwoorden
    • vr 23 augustus 2019 om 11:11
      Permalink

      En Le chateau de ma mère (het vervolg erop), en Marius, Fanny, César, en nog véél meer.

      Beantwoorden
    • vr 23 augustus 2019 om 11:11
      Permalink

      Doe mij maar een wijtinkje ;-]

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: