Uitverkocht huis

Peter Hooft is journalist en columnist in Zuid-Frankrijk. Hij is tevens auteur van de verhalenbundel ‘Provençaalse Praatjes’.

Godvruchtigheid en geloof zijn aan mij niet besteed. Ik raakte dus een beetje in de penarie toen ik hier amper woonde en de hoogbejaarde moeder van mijn buurman ineens over een nachtmis begon. Als ik haar patois-dialect goed begreep. Mijn Frans was nog lang niet je-van-het, en het Provençaals leek me vooralsnog weggelegd voor Einsteinachtigen met een taalknobbel. Het was 23 december en ik was alleen maar voor het apéro bij die buurman binnengevallen. Hij legde docerend in wél te snappen Frans uit dat zijn moeder vond dat ik de traditionele nachtmis in het middeleeuwse dorpskerkje niet mocht missen. Dat vond hij trouwens ook. Echt iedereen zou er de volgende avond om minuit zijn, Noël! Was ik een marc de Provence verder? Vast wel. Maar het leek me wel wat en inburgeren heeft zo zijn prijs. Ik zegde toe dat ik zou komen.
Al om tien voor twaalf die avond van 24e parkeerde ik op de boulesbaan, dat mag ’s winters na acht uur. Nog maar een paar minuten tippelen naar het iets hoger gelegen godshuis dat er al eeuwen stand heeft gehouden. Ik bleek te laat. Uitverkocht huis. Nou ja, er waren nog wel enkele staanplaatsen tegen de muur naast de deur. Er kwam nog iemand in een rolstoel naar binnen gereden die links van me gestationeerd werd. De inzittende gaf me spontaan een hand.
De misschien wel gewijde stilte werd doorbroken toen de conférence van de curé begon. Ik kende al wel zoveel Frans dat ik begreep dat we juist niet met een cabaretier te maken hadden, geen specialist in de categorie ‘humor om te lachen’. Nee, we werden gewoon uitgescholden. Waar waren we de rest van het jaar? Als hij steeds zijn best deed voor een vrijwel lege kerk? Ik wist het niet.
Na ruim een halfuur, ik begon naar een zitplaats te verlangen, stopte de spreker met zijn betoog over Jezus en dat er iets te vieren viel. Allicht in dat verband ging de curé aan de wijn. Ik wilde best meetoosten, maar ik had geen glas gekregen, wel dorst. De rolstoel gaf me opnieuw een hand, een paar andere mensen op mijn staantribune deden dat ook. Ik zag dat echt iedereen in het kerkje elkaar aan het handschudden was. Ik vond het wel mooi, al was ik verbaasd.
Als je voor het eerst van je leven een kerkdienst meemaakt, gaat er een wereld voor je open. En wat mij betreft ook meteen weer dicht. Het was mooi, geweest.
Ik ben er overmorgen niet bij, de curé zal het in de nachtmis opnieuw zonder mij moeten stellen. Ik zal wel voor de tv aan de oesters zitten, daarmee wacht ik niet tot oudejaarsavond.

Peter Hooft

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler.

3 gedachten over “Uitverkocht huis

  • ma 23 december 2019 om 00:57
    Permalink

    Renée, hierbij wens ik jou en je man sfeervolle kerstdagen en
    voor 2020, geluk, gezondheid, vrede, succes en veel creativiteit!
    Hartelijk dank voor jouw prachtige bijzondere verhalen!

    Beantwoorden
    • do 26 december 2019 om 18:05
      Permalink

      Dag Ans, Je zat zomaar in de spam, dus een beetje verlaat: hele fijne dagen en een formidabel 2020!

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: