Renée Vonk

Tag: restaurant

Uit eten: we zijn weer begonnen!

Voorzichtig gestart met restaurantbezoek. Eerst maar de simpele, best aanvaardbare pizzeria bij mij in de buurt. Ik zat aan de pasta met zomertruffel toen de telefoon ging. Fout natuurlijk, aan tafel staat je telefoon uit. Ik moest blijkbaar ook weer met de pré-corona gedragsregels vertrouwd raken. Het berichtje was dramatisch: de zelfmoord van chef Max...

Collecte voor Germaine

Kreeg een mailtje: of ik wilde meehelpen aan de redding van restaurant La Mère Germaine in Villefranche-sur-Mer (Alpes-Martimes). Er was een ‘financement participatif’ (crowdfunding) gestart, het doel was € 100.000 bijeen te sprokkelen. Ik dacht, ja, als we zo gaan beginnen… Er zijn talloze restaurants diep in de sores geraakt en als die allemaal met...

Opening night at the pizzeria

De pizzeria ging weer open na de winterstop. Da’s best vroeg, normaal moeten we tot ver voorbij Pasen wachten voor het enig overgebleven eethuisje van ons gehucht weer ontvangt. Meteen maar even gaan kijken. Het was druk, wel vier tafeltjes bezet. Het eeuwig jonge obertje hipte af en aan. Hoe hij het doet, geen idee,...

Geurverbod

Vanmorgen in het café al bijna traditiegetrouw gezoend door de kroegbazin, ik begin er min of meer bij te horen. ‘En dat was ‘m weer’, wist ik meteen. Ik bestelde nog wel het gebruikelijke glaasje rosé, maar het was duidelijk dat ik er niet veel meer van mee zou krijgen. Proeven is voor een goed...

Niet-zo-Vlaamse-gaai

“Nee hè! ’t Is weg! Alles!”, meldde ik aan de echtgenoot terwijl ik verbijsterd uit het keukenraam keek. Dat was de zoveelste keer dat de voedertafel voor de nooddruftige overwintervogeltjes in één nacht compleet was leeggeratst. De halve winter niks aan de hand, beleefde roodborstjes, koolmeesjes en een enkele boomklever die beschaafd in de vetbollen...

Open het dorp-dag

Altijd leuk, zo’n eerste echte ‘open het dorp-dag’. Ik bedoel, vandaag was het zo’n fantastisch mooie dag dat het dorp besloot uit de winterslaap te kruipen, waardoor niet alleen de kroeg de parasols ineens op het terras had staan, maar zelfs de champêtre in korte mouwenpolo liep te folderen (beetje bijverdienen, van zijn officiële maandvergoeding...

Verstild geluk

Rustgevend ratelenden de rolluiken van de tabac en de ertegenover gelegen épicerie aan het minieme pleintje van het dorp naar beneden. De laatste habitués verlieten het zondoorstoofde café-terras: “bon app, à plus.” De altijd accurate torenklok begon aan de slag van twaalf, hoewel het al tegen half een liep, en bleef gewoontegetrouw halverwege het klokkenspel...

Een routier ‘retrouvé’

“ Vous avez reservé?” “Bien oui, par email,” stamelde ik een beetje verbouwereerd terug tegen de deurpostbode die ons de toegang tot het minuscule maar zéér gereputeerde eethuisje met heel zijn magere lijf en leden meende te moeten versperren. Hij sommeerde ons te wachten terwijl hij de boeken ging inspecteren. “Vous n’êtes pas sur la...

Vergeethoekje

‘Mal hoedje’, dacht ik nog toen we het terras van het aanbevolen restaurant opstapten en de gastvrouw gewaar werden, ‘frivool jurkje ook’, dacht ik er achteraan, ik schatte haar op een jaartje of zestigplus. Dan is een fluffig flinterdun billentikketje op z’n minst gedurfd. Het was een uurtje of half negen. Het eethuis was ons...

Het truffelincident

Bij de grote supermarché een dorp verderop doe ik niet graag boodschappen. Geef mij maar de lokale middenstand, een boertige cave in de buurt en de onvolprezen marché paysan. Maar soms kom je er niet omheen en dan schuif ik toch langs de overvolle schappen waartussen ik me suf zoek naar dat wat ik elders...
Scroll naar top