Home

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Ik ben niet in vorm; griep, al dagen. En dan ben ik blij dat de echtgenoot niet te beroerd is om z’n eigen potje bij elkaar te koken, hoewel ie zelf nog maar net uitgesnotterd is. Dus onder het genot van een glaasje marc de Provence namen we de mogelijkheden door.
“Jouw gehaktballetjes uit de diepvries” vond hij wel een goed idee. “Dan kook ik daar wat sperziebonen bij, beetje van die tomatensaus van jou eroverheen die nog in de koelkast staat, klaar!”
“Biss je dniks?”, snufte ik betraand. “Basta, blijst, aarples, iets vastigs.”
“Vadsigs?” klonk het beledigd, maar het kwartje viel en zo stond hij even later verwoed rauwe aardappels te raspen. “Rösti”, herinnerde hij zich uit een Zwitserse ski-vakantie van ver voor mijn tijd.
“Dhroge zooi, mbakt altijd aan!”, wist ik uit mijn eigen jeugd, toen mijn moeder net ‘avontuurlijk’ begon te koken. “Doe er dan tenbinste een eitje door, voor de smpeuïgheid. Doen ze hier in Frabnkrijk al járen; heet ‘ghalette de bpommes de terre’.”
Na zijn vernietigende blik heb ik me er verder niet mee bemoeid, maar wel genoteerd wat er gebeurde. En afgezien van een overvolle afwasmachine na afloop, kan ik (pardon, kunnen we) terugzien op een geslaagd experiment. Dus ik geef het maar even door. En volgende week ‘mag’ ik vast zelf weer. Chinchin!

Ingrediënten:
4 aardappels
1 ui
2 eierdooiers
lente-uitje of wat peterselie of bieslook
peper en zout

Bereiding:
Pel en snipper de ui. Snij de peterselie of de bieslook fijn.
Schil de aardappels en rasp ze grof.
Meng in een kom de geraspte aardappels, de gesnipperde ui en de eierdooiers door elkaar met peper en zout naar smaak.
Verhit een flinke scheut olijfolie in een ruime koekenpan en verdeel het aardappelmengsel over de bodem.
Laat op laag vuur een minuut of 5-7 bakken en keer de aardappelkoek dan om. Bak nog eens 5-7 minuten aan de andere kant; de koek moet goudbruin en gaar worden.
Strooi er op het laatst het lente-uitje, de peterselie of bieslook over en serveer meteen.
Glaasje erbij naar keuze (nee, ik zeg niet wat ik dronk) en klaar.

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Daar lagen ze, zomaar op de container met het gele deksel bedoeld voor plastic afval. Twee verweesde kookboeken. Gewoon achtergelaten, geen vergissing mogelijk. Waarschijnlijk door iemand die een papierbak had verwacht naast de drie gewone groene, maar die staat er niet. En blijkbaar kon de ex-bezitter het niet over zijn/haar hart verkrijgen om deze puntgave kookboeken dan maar bij het huisafval te dumpen. Nee, die boeken lagen hier voor de eerlijke vinder. En laat ik nou net die eerlijke vinder zijn. Als een rasechte morgenster (afvalvorser in de vroege ochtenduurtjes) eigende ik me ‘L ‘Auvergne, une cuisine de caractère’ en het ‘All-Colour South African Cookbook’ toe. Over de titel van dat Zuid-Afrikaanse kookboek moest ik wel even nadenken trouwens, met dat ‘all-colour’. Maar na lezing van het voorwoord begreep ik dat de auteur zoiets als ‘alles en iedereen’ bedoeld zal hebben. En nee, ik voelde me niet schuldig of dieverig, integendeel. Ik gaf hier zomaar twee opgegeven kookboeken een herkansing. Te beginnen met vandaag. Met een stevig gekruide ‘bobotie’ uit het Zuid-Afrikaanse boek. Wel een klein beetje ver-Zuid-Franst, maar dat gaat nu eenmaal vanzelf.
Dus lekker eet en geniet die kos!

Ingrediënten:
1 kilo gehakt halfom
2 grote uien
2 tenen knoflook
2 eieren
1 dikke snee witbrood (pain de mie)
2 eetlepels amandelschaafsel
250 ml melk
125 gram rozijnen
3 eetlepels abrikozenjam
1 eetlepel currypoeder
½ eetlepel kurkuma
2 theelepels zout
1 theelepel pittige sambal
sap van 1 citroen
6 hele laurierbladeren
olijfolie

Bereiding:
Pel en snipper de ui, pel de knoflooktenen.
Verhit een scheut olijfolie in een ruime braadpan en bak de uien erin aan.
Voeg het gehakt toe, haal het los met een vork en laat een paar minuutjes meebakken. Knijp de knoflook erboven uit en roer om. Draai het vuur uit.
Verhit intussen de oven voor op 180 graden.
Doe de melk in een kom (maar hou een half kopje apart) en week het brood erin. Voeg alle overige ingrediënten toe (behalve 1 ei, dat halve kopje melk, en de laurierbladeren), meng alles door elkaar en voeg de brei bij het gehakt/uimengsel.
Schep alles in een ingevette ovenschaal. Schuif die in het midden van de voorverwarmde oven.
Klop intussen het achtergehouden ei los, voeg het halve kopje melk toe, en giet het mengsel uit over de ovenschotel, nadat die een kwartiertje heeft staan bakken. Leg er de laurierbladen bovenop ter garnering.
Zet de schotel terug in de oven en laat nog een minuut of 30-35 bakken, tot de bovenkant mooi goudbruin is geworden.
Geef er rijst bij en een salade (van bijvoorbeeld komkommer, tomaat en wat dungesneden uienringen, beetje zout & peper, besprenkelen met wat olijfolie en wijnazijn). En vergeet het glaasje koele rosé niet.

 

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Ik leen wel eens vaker een receptje bij de Italiaanse buren van net over de grens als het om lekker eten gaat, dus stond er gisteren onvervalste Spaghetti Aglio e Olio op het lunchmenu. Hier in de Provence overigens beter bekend als Spaghettata. Terwijl ik opzocht op internet waar dat nou vandaan kwam, stuitte ik op een eethuisje dat zo heet. In Rotterdam! Je hebt je hielen nog niet gelicht of ze gaan daar ook ineens Zuid-Frankrijkje spelen, zelfs die pasta staat op het menu! Maar goed, spaghettata schijnt oorspronkelijk uit Napels te komen en betekent zo iets als ‘maaltje spaghetti’. Armeluis’ voedsel, want als je niks had, had je altijd nog wel wat pasta, knoflook, olie, zout & peper in huis. Maar ja, als je wat méér in huis hebt, ga je optutten. En dat doen ze hier in de buurt dan ook volop; er wordt dus van alles en nog wat aan die basispasta toegevoegd. Ik hou het liever bij de oervorm: dunne spaghetti met knoflook, olijfolie en een pepertje. Nou ja, met een béétje variatie dan; ik gebruik liever sambal in plaats van een fijngesneden pepertje (ik hou niet zo van een heel reepje peper in de bakkes), basilicum (in plaats van peterselie) vind ik smaakrijker, een schep zeezout vervang ik liever door wat groentenbouillon, tomatenblokjes maken het net wat vrolijker, en geraspte parmesan vind ik gewoon lekker. Spaghettata di casa mia dus! Moet kunnen.

Ingrediënten:
400 gram spaghetti
4 tenen knoflook
1 uitje
½ bosje basilicum (platte peterselie mag ook)
4 grote tomaten (blikje gepelde mag ook)
likje sambal (of een ragfijn gesneden pepertje)
½ groentenbouilllontablet
eventueel wat zout
olijfolie
geraspe parmesan

Bereiding:
Pel de knoflooktenen, pel en snipper het uitje.
Snij de basilicum (of peterselie) fijn.
Snij de tomaten in vieren, haal de harde kroontjes en de zaadlijsten eruit, snij het vruchtvlees in blokjes. (Of laat de bliktomaten uitlekken in een vergiet en snij die in blokjes.)
Kook de pasta in ruim water met een flinke scheut olijfolie beetgaar.
Verhit intussen een scheut olijfolie in een koekenpan, doe er het gesnipperde uitje en de uitgeperste knoflooktenen bij en laat op zacht vuur onder af en toe omroeren een paar minuten pruttelen. Verkruimel er de ½ groentenbouillontablet bij, voeg een likje sambal (of dat pepertje) toe, plus de tomatenblokjes, roer alles door elkaar en laat nog een minuutje doorwarmen. Eventueel wat sambal en/of wat zout toevoegen als de saus te flauw is. Draai het vuur uit.
Giet de gare pasta af in een vergiet (niet afspoelen!), schudt een paar keer om en doe over in een ruime kom. Voeg de saus plus de basilicum toe, schep alles om en verdeel over de borden. Bestrooi met geraspte parmesan.
Geef er een salade plus stokbrood en uiteraard een glaasje rosé bij.
Tip: voor een uitgebreidere maaltijd kun je er ook wat gegrilleerde (of gebakken) garnalen of kipsnippers bij geven.

schermafbeelding-2017-03-01-om-17-33-28

 

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

De slager op het dorp doet niet in lamsvlees. ’t Is verder een goeie slager, daar niet van, maar blijkbaar komt dat er bij hem niet in. Zal wel iets met inkoop te maken hebben, of met te weinig vraag; men is hier nogal van de stoere gestampte pot – rund, (ever)zwijn, dat werk – en verder geen verfijnde fratsen.
Dat kwam slecht uit. Madame Mahmoud, mijn Tunesische vriendin die ik al te lang niet gezien had, en die me bij onze recente ontmoeting meteen trakteerde op een overheerlijke lamstajine, had het recept voor me opgeschreven. En nu wilde ik het zelf maken. De slager deed ook niet in kip of kalkoen (wel in haas en konijn, maar dan onder de toonbank) dus we kwamen uit op kalfspoulet.
Ik moet zeggen, dat viel niet verkeerd uit. Al was die tajine van Mme Mahmoud beslist lekkerder. Dus wie lam kan krijgen: toeslaan! Wat onderstaand recept betreft is het probleemloos inwisselbaar, dat wel. De herinnering aan die heerlijke avond bij haar niet; die zal m’n smaak wel gekleurd hebben. En o ja, dat glaasje witte wijn is uiteraard een toevoeging van mezelf. Zou zij echt nóóit doen.

Ingrediënten:
600 gram kalfspoulet
2 grote uien
2 tenen knoflook
4 tomaten
1 kleine rode paprika
handje groene olijven zonder pit
paar takjes peterselie
½ kippenbouillontablet
1 theelepel kurkuma
1 theelepel gemberpoeder
1 theelepel korianderpoeder
½ theelepel komijnpoeder
zwarte peper uit de molen, zout
1 glas witte wijn
olijfolie

Bereiding:
Pel en snipper de uien, pel de knoflooktenen.
Haal kop en kont van de paprika, haal de zaadlijsten eruit en snij het vruchtvlees in stukken. Doe hetzelfde met de tomaten.
Verhit een scheut olijfolie in een tajine of braadpan.
Doe er de gesnipperde ui en de paprika in, en laat op hoog vuur onder af en toe omroeren een paar minuten bakken.
Doe de poulet en de knoflook (uit de knijper) erbij en laat een paar minuten meebakken; af en toe omscheppen.
Draai het vuur laag en voeg de tomaten, de witte wijn, de verkruimelde bouillontablet, de kurkuma, gember, koriander, komijn en de olijven toe.
Laat alles op een klein pitje zo’n 45 minuten à 1 uur stoven (of langer) tot het vlees mals is. Eventueel wat wijn of water toevoegen als de boel te droog dreigt te worden. Proef op smaak, voeg eventueel nog wat zout toe en geef een paar ferme draaien aan de pepermolen; schep nog even om.
Verdeel over de borden en bestrooi met wat vers gehakte peterselie.
Geef er rijst bij, of aardappels, brood natuurlijk. En vanzelfsprekend een fruitig glaasje rosé.

bieten-met-tonijn

 

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Goed, al dagen achter elkaar buiten kunnen lunchen dus vanmorgen dacht ik: ‘ik maak eens een lekkere snelle voorjaarssalade en dan hup, de tuin in’.
Helaas, bij het openen van de luiken keek ik tegen een potdichte mist aan die ook de rest van de ochtend maar niet wilde optrekken. Op de gisterenavond wat overmoedig buiten gelaten tuinstoelkussens parelde een zee van druppeltjes die langzaam in donkere vochtplekken veranderden naar mate de dag vorderde. Geen zon te bekennen (ja, nú, terwijl ik dit ruim na lunchtijd optik) dus dat werd binnen zitten. Dan toch maar een warme hap? Nee! Die tonijnbietjes gingen gewoon door, daar had ik nou eenmaal m’n zinnen op gezet.
Een warm hapje toe dan maar. In plaats van een kaasplankje, een kaasbroodje van onder de grill. Gewoon een paar sneetjes boerenbruin dik beleggen met oude kaas (of Emmentaler), beetje ketchup met een likje sambal vermengen, erover uitsmeren (dun!) en even onder grill laten smelten. Er kan prima een glaasje rosé bij, dat blust lekker af.
En zo werd het een beetje samengeraapte lunch misschien, maar ’t is ook samengeraapt weer vandaag.
Bon, bietjes dus.

Ingrediënten:
2 grote gekookte bieten
2 blikjes tonijn (140 gram elk) op olijfolie
1 bosje bieslook
1 kleine ui
1 bakje yoghurt zonder toevoegingen
1 kleine citroen
zout en peper
1 eetlepel notenolie (walnoot, sesam, o.i.d.)

Bereiding:
Haal de harde uiteinden en het velletje van de bieten en snij ze in blokjes.
Snipper de ui en de bieslook.
Pers de citroen uit.
Giet de olie zoveel mogelijk van de tonijn en prak die uit elkaar met een vork.
Schep de yoghurt uit het bakje in een grote kom en voeg alle andere ingrediënten erbij, bestrooi met peper en zout en schep alles goed door elkaar.
Geef er boerenbrood bij en een extra glaasje rosé; komt het goeie humeur vanzelf wel weer.

schermafbeelding-2017-02-17-om-09-53-35

 

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Hoewel ik uiteindelijk in Frankrijk verzeild ben geraakt, heb ik toch ook nog steeds wat met Ierland. De Connemara, ik logeerde er ooit tijdens een kansloze voorjaarsvakantie in een onooglijk hotelletje aan de kust, waar ik ’s ochtends bij het ontbijt kippers, ‘beans on toast’ en andere smerigheid at. En vervolgens een regenjas, kaplaarzen en de honden van de eigenaar meekreeg voor een lange wandeling door de schitterende heuvels. Strand was er niet, wel steil in zee stortende kliffen. Ook mooi.
In het nabij gelegen gehucht regeerden de koeien. Die hadden sappige, grazige weiden in overvloed, maar vonden het ‘gezelliger’ om bijeen te klonteren op het dorpspleintje zodat er geen auto meer langs kon. Ook voor getoeter weken ze geen millimeter; pas als je uitstapte en ze een tik op de kont gaf waren ze bereid een stukje op de schuiven. ‘s Avonds zat je in de gelagkamer van het hotelletje weg te stikken bij het turfvuur in de open haard die niet wilde trekken.
En het was geweldig! Vooral omdat ik daar voor het eerst een echte Tullamore Dew proefde. Nadat ik als een verzopen kat vanwege een eigenlijk wel te verwachten hoosbui binnenkwam.
“Get yerself dry lassie”, gebood de waard me naar m’n logeervertrek. Toen ik afgedroogd de gelagkamer weer betrad deed de open haard het zowaar, en kreeg ik dat magische glas amberkleurig vocht in handen gedrukt dat net zo rokerig smaakte als de turf in de haard geurde. Triple distilled, triple blended. Voorgoed verkocht! Dit was échte whiskey (die ‘e’ hoort erin, als het om Ierse gaat).
En dat godennat giet je dan zomaar in een sausje? Yep. Want het geeft er nou net dat heel speciale heimweesmaakje aan dat me weer even naar dat zompige, maar o zo mooie Ierland van toen verplaatst.

Ingrediënten:
4 kogelbiefstukjes
20 cl Ierse whiskey
16 gedroogde vijgen
40 gram boter
olijfolie
2 tenen knoflook
150 gram vijgenjam
4 takjes verse rozemarijn
zout en zwarte peper uit de molen

Bereiding:
Verhit de whiskey in een ruime pan tegen het kookpunt aan. Draai het gas uit en laat de in tweeën gesneden vijgen er een uurtje in weken, daar worden ze heel lekker van.
Verwarm de oven door op 160 °C.
Pel de knoflooktenen, rits de naaldjes van de rozemarijntakjes.
Verhit de boter samen met een flinke scheut olijfolie in een ruime koekenpan en bak de biefstukjes erin aan, draai het vuur halfhoog en laat ze even doorgaren; hooguit 2 minuutjes aan elke kant, en niet meer dan 1 keer omdraaien. Haal ze uit de pan, bestrooi ze met zout en peper en zet ze weg.
Knijp de knoflooktenen uit boven de koekenpan, roer de knoflookpulp met de aanbaksels in de pan op laag vuur los met de whiskey waarin de vijgen hebben geweekt, voeg de vijgenjam en de rozemarijnnaaldjes toe en roer tot een gladde saus; eventueel wat laten inkoken of binden met een beetje maïzena als ie te dun blijft. Leg de biefstukjes in een beboterde vuurvaste schotel, bedek ze met de saus en leg de geweekte vijgen ertussen. Laat ze 10 minuten in de voorverwarmde oven sudderen. Verdeel de biefjes over de borden, garneer ze met de vijgen en geef de saus er apart bij, zodat iedereen zich ruimhartig kan bedienen.
Heel lekker met moppige aardappelpuree. Mooi glaasje rood erbij, smullen maar.

67729011-kopie

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Champagne? In een cake? Jawel jawel, ik heb dringend behoefte aan troostrijk extra luxe lekkers. Want dit weekeinde begint het carnaval in Nice en eer het hele land is afgewerkt zijn we weken feestgedruis verder. Bovendien is het aanstaande dinsdag ook nog eens Valentijnsdag, dus dat schuift allemaal moeiteloos in elkaar. Inderdaad, ik heb het niet zo op al dat verplichte feestgedoe. Vooral niet, omdat er geen ontkomen aan is. Al weken van tevoren wordt je doodgebombardeerd met vooraankondigingen en reclames die je het zicht op het gewone nieuws bijna ontnemen. Het gaat allemaal zó oeverloos in de herhaling dat je elk spotje al herkent aan de eerste maten van de tune, ook zonder het te zien. Met de Kerst was het al erg, maar voor Sint Valentijn is er al weken een spotje dat zó vaak vertoond wordt dat het op m’n zenuwen is gaan werken. Zelfs het allervroegste ontbijtnieuws en het allerlaatste avondjournaal zijn er niet veilig voor. En ik erger me al helemaal aan het misbruik van de schitterende nocturne van Chopin die eronder gezet is.
Maar dat mag de pret voor al die ware liefhebbers natuurlijk niet drukken. En ik ben ook de beroerdste niet, dus ik dacht: kom, ik laat ze meedelen in míjn feestje, m’n champagnecakefeestje: smullen van een smakelijke caloriebom en meteen voldoende brandstof opdoen voor carnaval en Valentijn. Want het is natuurlijk wel afzien hè, hossen èn hunkeren.

Ingrediënten:
5 eieren
2 dl milde olijfolie
300 gram suiker
300 gram bloem
1 zakje korrelgist
1 zakje vanillesuiker
2 dl champagne (of andere droge bruiswijn)

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Scheidt de eieren.
Klop de eiwitten stijf in een kom.
Mix in een andere kom de eierdooiers los en voeg er beetje bij beetje de bloem bij (door blijven mixen), daarna de gist, dan de vanillesuiker, vervolgens de olijfolie en op het laatst de champagne. Nog even goed doormixen.
Spatel er vervolgens voorzichtig de eiwitten doorheen, tot je een mooie, egale massa hebt.
Vet een bakvorm in, of bekleedt die met bakpapier, en giet de cakemassa erin.
Zet de bakvorm in het midden van de voorverwarmde oven en laat de cake in zo’n 45 minuten gaar en goudbruin worden. Steek er een prikker in om te controleren of de cake ook in het midden gaar is; als je de prikker eruit trekt mag er niks meer aan kleven. Anders nog een paar minuutjes erbij doen.
Laat de vorm wat afkoelen en keer ‘m om op een rooster om de cake verder af te laten koelen.
Lekker bij de koffie, bij de (rest van de) bubbels, of (dikke plak!) als dessert met een dot slagroom erop. Feest!