Recept van de week: Méditerrane pastasalade

89002737_o

 

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Ik weet het, ik weet het, in het noorden regent het en is het veel te koud voor de tijd van het jaar. Maar hier is het tropisch, en omdat jullie allemaal toch weer massaal deze kant opkomen nu de zomervakanties beginnen, leek het me geen gek idee om alvast een makkelijke maaltijdsalade in de aanbieding te gooien. Zelfs als je allerprimitiefst kampeert kun je je er nog geen buil aan vallen; een piepklein kookdingetje om wat pasta op te garen is genoeg.
Zelf ben ik niet zo van kamperen; moeilijke campingjeugd gehad, zullen we maar zeggen. Weggeregend, ziek geworden, afgezien, dat werk. Eén voorval bezorgt me trouwens nog steeds nachtmerries. En lachstuipen.
Stel je een propvolle, bloedhete Spaanse camping in het pre-glampingtijdperk voor. Een terrassencamping, geen plekje vlak, de benauwde familietent met kunst en vliegwerk vast gescheerlijnd op zo’n smalle terrasstrook. M’n zusje en ik (in de lagere schoolleeftijd) landerig op een wiebelig luchtbed. M’n op moeder op d’r hurken gebogen over een primus kooktoestelletje met daarop een 4-persoonspan waarin snelkook macaroni (met smac en tomatenketchup op te pimpen) gaar moest zien te worden. Dat duurde. En duurde. Te lang, volgens mijn vader die maar eens polshoogte kwam nemen. Hij struikelde over een dwars langs de ingang gespannen scheerlijn, werd de tent door gelanceerd, haakte onderweg de pan macaroni pootje, en verdween aan de andere kant onder het tentzeil door om op het lager gelegen terras bij de benedenburen naar binnen te zeilen. Intussen had mijn moeder de tegenwoordigheid van geest om de primus te grijpen en uit te draaien; god weet wat er gebeurt was als het ding pa achterna gestuiterd was…
Even later kwam hij – nogal verfomfaaid – de rubber tenthamer halen, binnensmonds grommend “’t waren nog Duitsers ook”. We hoorden hem verwoed op verplaatste haringen hameren terwijl m’n moeder de macaroni bij elkaar veegde. Nee, dan mag je niet lachen, niet hardop in elk geval.
Da’s niet gelukt. Die avond aten we een boterham met tevredenheid.

Ingrediënten:
300 gram korte pasta (penne, macaroni, farfalle)
150 gram feta
3 rijpe tomaten
handje kleine zwarte olijven uit Nice
½ komkommer
½ bosje bieslook
½ bosje basilicum
½ citroen
olijfolie
balsamicoazijn
zout, peper

Bereiding:
Kook de pasta ‘al dente’ (beetgaar) in water met een scheut olijfolie, giet af in een vergiet en schudt even om onder de koude kraan zodat de pasta niet verder gaart.
Snipper de bieslook, snij de basilicum in reepjes, maar hou een paar blaadjes achter voor de garnering.
Snij de feta in blokjes (gaat het beste als ie net uit de koelkast komt).
Haal de harde kern en de zaadlijsten uit de tomaten en snij het vruchtvlees in blokjes.
Schil de komkommer, snij hem overlangs in tweeën, rits met een theelepeltje de zaadjes eruit en snij ‘m in blokjes. Doe alle ingrediënten in een kom en meng ze door elkaar (vergeet de pasta en de olijven niet).
Maak een vinaigrette door in een kommetje 3 eetlepels olijfolie, het sap van de halve citroen, 2 eetlepels balsamicoazijn, plus een snuf zout en peper stevig door elkaar te kloppen tot een mollige saus.
Giet de saus vlak voor het opdienen over de pastasalade en geef er (stok)brood en een fris glas koele rosé bij.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

6 gedachten over “Recept van de week: Méditerrane pastasalade

  • vr 8 juli 2016 om 13:53
    Permalink

    Ik heb weer in mijn eentje een lachbui gehad, Renée ! Ons eerste kampeeravontuur in de jaren 50, heeft slechts een nacht geduurd. We kwamen aan op een verzopen camping in de Belgische ardennen in de pikkedonker want we waren verdwaald. De campingbaas stuurde mijn vader naar de dichts bij zijnde boerderij om strobalen zodat we een droge slaapgrond zouden hebben. Later moest pa terug want hij was de haringen thuis vergeten, de tent werd opgezet met bonenstaken waar haringen hoorden. We konden meteen gaan slapen mijn broer en ik of zelfs alle vier. Midden in de nacht ontbrak mijn moeder ze had het veel te warm in de tent en was in de VW kever gaan slapen. De volgende nacht sliepen we op hotel in Namur :) Mijn ouders kregen pas weer zin in kamperen toen de kinderen het huis uit waren en ze een caravan aanschaften wel in GB want meer comfort.
    Wij aten een boterham met niks als we straf hadden mijn moeder maakte er dan wel chocolademelk bij ipv thee. :) Mary

    Beantwoorden
  • vr 8 juli 2016 om 13:53
    Permalink

    Wat een heerlijk verhaal, ik zie het voor me als een film.

    Wij hadden 50 jaar geleden zo’n piepkleine caravan (type rugzak op wielen) waarin je je kont niet kon keren. Mijn vader is daar op een voor hem vervelende, voor mijn broer (17) en mij (14) hilarische manier achtergekomen: hij ging in een kistje aardbeien zitten dat tijdelijk op een zitbankje was neergezet, juist met zijn nieuwe lichtblauwe terlenka broek aan (de enige nette die hij bij zich had).
    Als mijn broer en ik elkaar en aan herinneren liggen we meteen weer brullend over elkaar heen. Sweet memories.

    Hier in de regen snak ik niet meteen naar de pastasalade, maar als het heet is met glaasje …. mwah, niet verkeerd.

    Hartelijke groet,
    Cora

    Beantwoorden
  • vr 8 juli 2016 om 14:38
    Permalink

    Verrukkelijk verhaal weer met weer een verrukkelijk recept. Gaat mee op kampeervakantie!

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: