Recept van de week: Beaujolais-eieren

schermafbeelding-2016-11-18-om-19-28-08

 

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: het is weer vrijdag, dus tijd voor een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

“Een rosé en een witte”, zei ik gewoontegetrouw tegen de kroegbaas, die de honneurs waarnam terwijl de kroegbazin bij de tabac aan de overkant van het dorpspleintje de wekelijkse rookwaar aankocht voor de dagen dat de tabac gesloten en de kroeg open was. Mag officieel niet, maar daar zal je hier niemand over horen; je zult maar helemaal naar de stad moeten. Bovendien zit een beetje Provençaal de anarchie nou eenmaal in het bloed, dus elke wet die een tikkie te torpederen valt, wordt hier met graagte overtreden. De immer lantefanterig aanwezige champêtre keek somber en nadrukkelijk de andere kant uit terwijl Jeanne-Marie met dampertjes beladen de oversteek terug maakte.
“Geen primeur?” vroeg de kroegbaas intussen, terwijl hij een fles beaujolais nouveau uitnodigend boven de tapkast uittilde. “Vind hem zelf errug lekker…”
Op zo’n moment weet je dat je geen keus hebt. Zeker niet als de kroegbazin net op dat moment langs snelt en in het voorbijgaan “ja, ik ook!” roept.
Het werd dus de beaujolais primeur, te nuttigen op het door een plastic luifel tegen de elementen beschermde onverwarmde terras, waar een opstekende mistral de te koude nieuwe wijn een snijdend welkom toe blies.
We bezochten het café om duidelijk te maken dat we geen zomervoorbijgangers waren, dat we hier ook gewoon hartje winter tot de vaste clientèle behoren. Maar het viel verdomd niet mee, op dat vrieskoude terras. Binnen was geen optie, in het smalle pijpenlaadje viel er weinig te zitten; en aan de bar hing het al vol. Eén glaasje, en dan wegwezen, zeiden we tegen elkaar. Was bijna gelukt.
Maar toen kwam Jeanne-Marie met een stralende glimlach een bordje “lekkers voor bij de nieuwe wijn” op ons tafeltje parkeren. We keken elkaar onthutst aan: stokbroodjes met rilettes! Gruw! Maar zeg maar eens ‘nee’ in plaats van “heerlijk, dank je wel!”
Het werd dus een tweede glaasje om de boel weg te spoelen. En toen kwam er een nieuw bordje. Dus werd het een derde glaasje, en een vierde.
En toen had niemand meer trek in de lunch die thuis stond te wachten.
“Doe toch maar een klein dingetje, ik moet nog werken”, zei de echtgenoot, voor zijn doen tamelijk timide, bij thuiskomst. Ik moest er niet aan denken. Maar terwijl ik toch maar een snel hapje in elkaar draaide, kwam de trek beetje bij beetje terug. ’t Is dan ook wel een erg lekker hapje. Met beaujolais nouveau vanzelfsprekend.

Ingrediënten:
4 grote eieren
100 gram dun gesneden jambon cru (of bacon o.i.d.)
100 gram champignons
1 ui
2 tenen knoflook
1 eetlepel herbes de Provence
1 suikerklontje
bloem of ander bindmiddel
5 dl beaujolais nouveau
olijfolie
zout en peper

Bereiding:
Pel en snipper de ui, pel de knoflooktenen.
Snij de rauwe ham in dunne reepjes.
Haal de voetjes van de champignons en veeg/borstel ze schoon, of spoel de paddenstoeltjes voorzichtig af onder de kraan. Snij ze in dunne plakjes.
Verhit een scheut olijfolie in een koekenpan en bruin de ui erin aan. Doe de fijngesneden rauwe ham erbij en roer alles even los. Knijp de knoflooktenen erbij uit, roer even om en doe de champignonplakjes erbij. Voeg peper en zout naar smaak toe. Doe er een flinke scheut beaujolais bij, lus een ½ eetlepel herbes de Provence, nog even goed door elkaar roeren en met het deksel op de pan een minuutje of vijf laten sudderen; daarna even binden met een beetje bloem of ander bindmiddel en het vuur uitdraaien.
Verhit de rest van de beaujolais samen met de rest van de herbes de Provence en het suikerklontje in een klein pannetje en pocheer er een voor een de eieren in. Da’s lastig, maar het kan ook simpel. Bekleed een kommetje of een kopje met een flink stuk (plastic) huishoudfolie – zorg voor een ruime overlap – en breek hierin voorzichtig een ei. Pak de zijkanten van de folie bij elkaar tot een tuutje en bindt er strak een dichtbindertje of een stevig stukje draad omheen, zodat het ei er niet uit kan lekken. Herhaal de procedure en maak zo van elk ei een pakketje; leg ze een voor een met het tuutje naar boven in de kokende wijn, haal ze er na circa twee minuten weer uit. Daarna de gepocheerde eieren nog even zonder verpakking in de warme wijn laten dobberen voor de smaak.
Verdeel de saus over de (diepe) borden en leg in het midden een gepocheerd ei. Geef er geroosterd brood bij om te soppen, en vanzelfsprekend een flesje beaujolais nouveau, of een lokale nieuwe lekkerd.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler en hoofdredacteur van www.coteprovence.nl

Eén gedachte over “Recept van de week: Beaujolais-eieren

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: