Recept van de week: Pasta Carbonara maar dan anders

Voor de liefhebbers van de Méditerrane keuken: een kersvers recept. Niet echt ingewikkeld en ook met ingrediënten die in Nederland en België verkrijgbaar zijn, te maken.
Alle recepten zijn bedoeld voor 4 personen.

Net na de lunch een enthousiast getoeter, de bruine bezorgbus van UPS voor de deur. De bestuurder is een jolige veertiger die ik met enige regelmaat tegenkom op het dorpsterras. En voor het vingertje omhoog gaat: nee, hij drinkt niet als ie nog moet rijden. Kan ook niet, als je bedenkt wat voor acrobatische toeren m’n dorpsgenoot soms moet uithalen om bij klanten voor de deur te kunnen parkeren. Het is een behoorlijk lijvige bus, en de omhoog en omlaag kronkelende hobbelige geitenpaadjes hier in de buurt vergen flink wat stuurmanskunst en inschattingsvermogen. Zoals m’n eigen pad dat vanaf de Départementale steil omlaag langs een ravijn met rivier slingert, en waardoor bezorgers en bezoekers doorgaans zodanig worden afgeschrikt dat er met klem om een rendez-vous op het dorp wordt verzocht. Zo niet de UPS-man. Hij duikt onvervaard de smalle piste af, hooguit enkele centimeters tussen zijn bus en de hoog oprijzende rotswand enerzijds en het ravijn anderzijds. Het is zijn eer te na om niet aan de voordeur af te leveren. Zelfs vandaag, na de hevige regenval van gisteren, kwam hij met ware doodsverachting door de diepe plassen op het pad naar beneden geglibberd. Terwijl er geen haar op m’n hoofd aan zou denken om zijn stunt na te doen, ik bleef liever thuis.
En vandaag bracht ik de krokettenvoorraad weer op orde en stond met plakhanden in de keuken toen er getoeterd werd. Dus ik gaf hem een ellenboog in plaats van een hand. En dus wilde hij meteen weten wat ik aan het maken was. Zo gaat dat hier nou eenmaal: Provençalen hebben het altijd en overal over eten.
“Kroketten?”, riep hij verlekkerd, “je verwent iedereen maar!”
“Kom ze maar halen als ze klaar zijn”, grijnsde ik terug.
Zou ie beslist doen, als hij weer een pakje voor me had. Intussen laadde hij een fors pakket uit de bus. Dat bleek voor de buren een eind verderop. Monter laadde hij het weer in; ik hoorde hem slippen door de plas in de bocht onderaan het pad dat hij nu opnieuw moest bedwingen, maar dan bergop. Ging vast goed, hoopte ik, en keerde terug naar mijn kroketten. Kostte me de rest van de middag, dus weinig tijd meer voor een serieuze avondmaaltijd. Ik koos voor een simpel en beproefd recept: Carbonara. Hoort eigenlijk een rauw ei bij, maar dat vind ik maar niks. Er zijn genoeg alternatieven om de pasta lekker smeuïg te maken; het werd een combinatie van kruiden/roomkaas en witte wijn.
Straks de open haard aan en een bordje op schoot bij Veronica Inside. Gewoon, omdat ik het verdiend heb.

Ingrediënten:
200 gram groene tagliatelle
100 gram dunne plakjes parmaham
1 verpakking kruiden/roomkaas
1 bosje krulpeterselie
1 grote teen knoflook (of 2 kleine)
scheutje witte wijn
olijfolie
zwarte peper uit de molen
geraspte Parmesan

Bereiding:
Kook de tagliatelle in ruim water met een flinke scheut olijfolie beetgaar.
Pel intussen de knoflook, snij de parmaham in kleine stukjes, snij het peterselieblad fijn (geen steeltjes). Verwarm een scheut olijfolie in een koekenpan en bak de parmaham er even zachtjes in uit. Voeg de peterselie en de knoflook toe, plus een scheut witte wijn, en laat zacht worden. Doe de boursin erbij en laat smelten; niet laten koken! Draai het vuur uit en meng er flink wat zwarte peper doorheen. Giet de pasta af in een vergiet (niet naspoelen met koud water) en verdeel over vier voorverwarmde borden; dat kan met heet water, of door ze even in een lauwwarme oven te zetten. Verdeel de saus over de pasta. Geef de geaspte Parmesan er los bij. Serveer meteen. Geef er wat stokbrood bij om te soppen, eventueel een frisse salade, en een mooi glas rood.

Kijk, Zuid-Frankrijk!

Een idee van Renée Vonk-Hagtingius, schrijver, journalist, copywriter, vertaler.

4 gedachten over “Recept van de week: Pasta Carbonara maar dan anders

  • vr 15 november 2019 om 18:52
    Permalink

    Mooi receptje weer….en de chauffeur? Hulde aan deze man, daar kan menig bezorger in Nederland iets van leren……

    Beantwoorden
    • za 16 november 2019 om 09:44
      Permalink

      Klein dorpje, ons kent ons, dat zal wel schelen. Niet elke bezorger doet zoveel moeite hoor, ook hier niet. Maar deze is een held.

      Beantwoorden
  • ma 18 november 2019 om 13:37
    Permalink

    Moet je ze hier in de Périgord eens over eten bezig horen. ;)

    Beantwoorden
    • di 19 november 2019 om 16:26
      Permalink

      Ik geloof je onmiddellijk! :-]

      Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: